Παρασκευή, 19 Σεπτεμβρίου 2014

Χρηματικό έπαθλο σε κρατουμένους των φυλακών Αυλώνα που πέτυχαν στις Πανελλαδικές


Ο υπουργός Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, κ. Χαράλαμπος Αθανασίου συνεχάρη τους τέσσερις κρατούμενους του Ειδικού Καταστήματος Κράτησης Νέων Αυλώνα για τη σημαντικότατη επιτυχία τους να εισαχθούν σε Ανώτατα Τεχνολογικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα κατά τις φετινές Πανελλήνιες εξετάσεις στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση.

Σε σχετική ανακοίνωση αναφέρεται: «Η προσπάθειά τους αποτελεί εκτός από μια δική τους προσωπική επιτυχία ένα πολύ καλό παράδειγμα για το πώς η ανθρώπινη θέληση ακόμα και σε αντίξοες συνθήκες, μπορεί να οδηγήσει σε θετικές δράσεις στη ζωή και στην κοινωνία. Τέτοιου είδους δράσεις πρέπει να επιβραβεύονται από την Πολιτεία και να αποτελούν μέρος της πολιτικής του σωφρονιστικού συστήματος για την επανένταξη των παραβατών στην κοινωνία». 

Στο πλαίσιο αυτό, από το υπουργείο αποφασίστηκε να χορηγηθεί ως χρηματικό έπαθλο το ποσό των 500 ευρώ σε κάθε επιτυχόντα, διαβεβαιώνοντας παράλληλα για τη συνεχή στήριξή τους κατά τη διάρκεια των σπουδών τους.

Πηγή: www.zougla.gr

Οι σκληροτράχηλοι των φυλακών του Pelican Bay (εικόνες)

Ένα ηλιόλουστο πρωινό, οι τρόφιμοι της Β πτέρυγας των φυλακών Pelican Bay απολαμβάνουν τον καθαρό ουρανό κατά τον προαυλιασμό τους.Το «σπίτι» τους, το σωφρονιστικό κατάστημα στην Καλιφόρνια για τους πιο σκληροτράχηλους γκάνγκστερ, βρίσκεται στο Crescent City, στην άκρη ενός δάσους περίπου τέσσερα χιλιόμετρα από τον Ειρηνικό Ωκεανό


Οι περισσότεροι κρατούμενοι υπήρξαν μέλη των πιο αδίστακτων συμμοριών της Καλιφόρνια, όπως γράφει ο δημοσιογράφος του theatlantic, Greame Wood που υπογράφει το εκτενέστατο αφιέρωμα. Συμμορίες όπως οι Nuestra Familia, the Mexican Mafia, the Aryan Brotherhood, the Black Guerrilla Family, the Northern Structure ή Nazi Lowriders.

Οι τρόφιμοι μοιάζουν τόσο εύθραυστοι όσο μια νάρκη: αν τα μέλη δυο συμμοριών για παράδειγμα έρθουν πολύ κοντά, τότε μπορεί άνετα να προκληθεί μια αρκετά βίαιη έκρηξη. Έτσι, οι φρουροί τους αφήνουν να προαυλιστούν με μια προσεκτική σειρά.


«Κοιτάξτε τι κάνουν τώρα», λέει ο Christopher Acosta, ένας αξιωματικός με ξυρισμένο κεφάλι που εργάστηκε για 15 χρόνια ως front-line δεσμοφύλακας και τώρα έχει αναλάβει τις δημόσιες σχέσεις για το Pelican Bay. «Στεκόμαστε με την πλάτη μας σε ένα φράχτη και βλέπουμε τα πάντα», γράφει ο δημοσιογράφος..

Κατά την πρώτη ματιά, φαίνεται ότι παρακολουθούμε μια «βλοσυρή» παρέλαση από τρομακτικούς γεμάτους τατουάζ, άντρες: σε μεγάλο βαθμό πρόκειται για εγκληματίες, κλέφτες, εμπόρους ναρκωτικών. Μετά την επιθεώρηση, ντύνονται και περπατούν έξω στην αυλή για να γεμίσουν τους πνεύμονές του με οξυγόνο μετά από μια μακρά νύχτα στο στάσιμο αέρα των κελιών τους.


Ο πρώτος τρόφιμος είναι ισπανόφωνος ο οποίος έπειτα από λίγα βήματα, καταλήγει σε ένα τραπέζι όπου κάθεται και περιμένει. Ακολουθεί ένας μαύρος άντρας, ο οποίος φτάνει στο υπαίθριο γυμναστήριο. Στη συνέχεια ένας λευκός πηγαίνει κατευθείαν σε ένα «στέκι» δίπλα από τη μπασκέτα.

Ενας άλλος ισπανόφωνος κάθεται και εκείνος σε ένα από τα τραπέζια. Σιγά σιγά γίνεται κατανοητό ότι πρόκειται για κινήσεις τακτικής. «Αυτή τη στιγμή εκεί έξω υπάρχουν περί τα 30 κρυφά μαχαίρια», λέει ο Acosta. «Κρυμμένα στα πιο απίθανα σημεία του σώματός τους…», σημειώνει.



Πηγή: http://www.hellas-now.com/

Αποκρυπτογραφώντας τα τατουάζ κρατουμένων: Το παρελθόν αλλά και το μέλλον των κακοποιών


Από την δεκαετία του '60 έως τη δεκαετία του '80, ο Arkady Bronnikov επισκέφθηκε σωφρονιστικά ιδρύματα σε όλη τη Σοβιετική Ένωση και φωτογράφησε χιλιάδες τροφίμους. Γι αυτούς που γνωρίζουν να «διαβάζουν» τα νοήματα στα τατουάζ είναι εύκολο να καταλάβουν το παρελθόν αλλά πολλές φορές και να προβλέψουν το μέλλον αυτών των κακοποιών.


Οι πολυδιάστατες αυτές παραστάσεις ενσωματώνουν συμβολικούς και αλληγορικούς κώδικες, κάνοντας τα σώματα των εγκλείστων γραφικές παραστάσεις και εικονογραφικά χρονοδιαγράμματα του παρελθόντος, του παρόντος αλλά και του μέλλοντος.

Δολάριο, ουρανοξύστες και ένα πυροβόλο όπλο στο οποίο αναγράφεται πάνω η λέξη US. Η σημασία των ματιών για τους τρόφιμους σημαίνει: "Σε παρακολουθώ"



Παραλλαγή του μύθου του Προμηθέα που είναι αλυσοδεμένος σε ένα βράχο με αιώνια τιμωρία. Το ιστιοφόρο συμβολίζει την εργασία που πρέπει να είναι παράνομη.



Μοναστήρια, εκκλησίες, καθεδρικοί ναοί, η Παναγία, άγγελοι ζωγραφισμένο στο στήθος. Συμβολίζουν την αφοσίωση στην κλοπή ενώ τα κρανία δείχνουν ότι ο φυλακισμένος είναι έγκλειστος λόγω φόνου. 


Τα αστέρια συμβολίζουν ένα κλέφτη ψιλά στην ιεραρχία ενώ το παπιγιόν κάτω από το λαιμό δείχνει ότι πρόκειται για πορτοφολά. Το δολάριο συμβολίζει το ξέπλυμα χρήματος.


Το φίδι γύρω από το λαιμό είναι σημάδι εθισμού στα ναρκωτικά. Ο εν λόγω εγκληματίας έχει πραγματοποιήσει σοβαρά αδικήματα, όπως φόνο ή παιδεραστία.


Οι βάτες στους ώμους δείχνουν μια αρνητική στάση για το σύστημα, και φοριούνται από υψηλόβαθμους εγκληματίες, οι οποίοι συχνά έχουν ένα αντίστοιχο ψευδώνυμο, όπως για παράδειγμα "συνταγματάρχη".


Ο φάρος στο δεξί του χέρι δείχνει μια επιθυμία για ελευθερία. Στα χέρια του γράφει "Να με θυμάσαι, μη με ξεχνάς" και "Περίμενα 15 χρόνια για σένα".


Το μάτι στο στομάχι φανερώνει την ομοφυλοφιλία. Τα αστέρια στους ώμους δείχνουν ότι ο τρόφιμος έκανε έγκλημα "αρχής". Με τα βραβεία δείχνει την περιφρόνησή του προς το σοβιετικό καθεστώς.


Το τριαντάφυλλο στο στήθος αυτού του ανθρώπου δηλώνει ότι έκανε 18 χρόνια φυλακή.


"Σώστε την αγάπη, διατηρήστε την ελευθερία" αναγράφετε στο δεξί χέρι αυτού του φυλακισμένου. Το όπλο δηλώνει ότι πρόκειται για ένα κλέφτη που αξιοποιεί κάθε ευκαιρία αναλαμβάνοντας το ρίσκο.


Ισόβια κάθειρξη εκτίει ο εν λόγω ληστής λόγω του κρανίου που έχει στο σώμα του. Οι πρόταση που γράφει στη μέση του είναι η εξής: "Γ@μω τη φτώχεια και τη δυστυχία".


Ο φυλακισμένος συμπαθεί τη φασιστική ιδεολογία. Με τη γοργόνα θέλει να δείξει ότι κακοποιήθηκε στην παιδική του ηλικία


Στο μπράτσο του γράφει το εξής: "Σε ευχαριστώ αγαπημένη μου πατρίδα που μου κατέστρεψες τα νιάτα". Το στιλέτο δείχνει ότι έκανε φόνο μέσα στη φυλακή. Τέλος με τις σταγόνες του αίματος δηλώνει τους φόνους που έχει κάνει.

Πηγή: theguardian

Πέμπτη, 18 Σεπτεμβρίου 2014

ΤΑΙΠΕΔ: Παραχωρεί έκταση δίπλα από τις φυλακές Κασσάνδρας για να γίνει... γήπεδο γκολφ!

ΤΑΙΠΕΔ: Παραχωρεί έκταση δίπλα από τις φυλακές Κασσάνδρας για να γίνει... γήπεδο γκολφ!


Εδώ οι αγροτικές φυλακές Κασσάνδρας Χαλκιδικής και παραδίπλα ένα γήπεδο γκολφ. Μοιάζει σαν σουρεαλιστική εικόνα βγαλμένη από ταινία των Μόντι Πάιθονς, αλλά είναι μια οιονεί πραγματικότητα.

Όπως αναφέρει το Βήμα, η συγκεκριμένη έκταση έχει περιέλθει στο ΤΑΙΠΕΔ και κρίθηκε κατάλληλη για να δημιουργηθεί γήπεδο γκολφ!

Σε έγγραφο του ΤΑΙΠΕΔ που διαβιβάστηκε στη Βουλή έπειτα από ερώτηση των βουλευτών της ΔΗΜΑΡ, Ασημίνας Ξηροτύρη- Αικατερινάρη και Γιάννη Πανούση, αναφέρεται ότι «η συγκεκριμένη έκταση προς αξιοποίηση έχει επιλεγεί από εξειδικευμένο διεθνή σύμβουλο του ΤΑΙΠΕΔ ως κατάλληλη για τη δημιουργία γηπέδου γκολφ.

Η ανάπτυξη και λειτουργία γηπέδου γκολφ στην περιοχή της Χαλκιδικής εκτιμάται ότι θα αυξήσει σημαντικά την ποιότητα των τουριστικών υποδομών της ευρύτερης περιοχής και επομένως θα δημιουργήσει σημαντικά πολλαπλασιαστικά οφέλη για την τοπική και εθνική οικονομία».

Ως προς το ζήτημα της συνύπαρξης ενός γηπέδου γκολφ με τις αγροτικές φυλακές και το αν μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τη λειτουργία του σωφρονιστικού ιδρύματος, το ΤΑΙΠΕΔ δηλώνει πως «η διεθνής εμπειρία δείχνει ότι οι δύο αυτές χρήσεις μπορούν κάλλιστα να συνυπάρξουν».

Το Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου για τις επιπτώσεις στο φυσικό περιβάλλον ενημερώνει ότι η αρχική περιβαλλοντική θεώρηση του θέματος έδειξε ότι η χρήση του γκολφ, εφόσον σχεδιάζεται με τις σύγχρονες οικολογικές προδιαγραφές, είναι λιγότερο επιβλαβής για το περιβάλλον από ότι οποιαδήποτε αγροτική χρήση.

Σε κάθε περίπτωση, όπως σπεύδει να δεσμευτεί το ΤΑΙΠΕΔ, κατά τη διαδικασία αξιοποίησης του ακινήτου, θα συνεργαστεί με όλους τους εμπλεκόμενους φορείς, περιλαμβανομένων των Αγροτικών Φυλακών Κασσάνδρας, προκειμένου η όποια ανάπτυξη, όχι μόνο να μην επιφέρει κάποια δυσχέρεια στη λειτουργία των φυλακών, αλλά αντίθετα να συμβάλει στην εύρυθμη και απρόσκοπτη λειτουργία αυτών.

Το Ταμείο διευκρινίζει ότι το δημόσιο ακίνητο που περιήλθε στο ΤΑΙΠΕΔ είναι επιφάνειας 915 στρεμμάτων και αποτελεί τμήμα έκτασης που τελεί υπό τη διαχείριση του υπουργείου Δικαιοσύνης με χρήση από τις αγροτικές φυλακές.

Μετά τη μεταβίβαση της έκτασης στο ΤΑΙΠΕΔ, η ενιαία έκταση που παραμένει στη διαχείριση του υπουργείου Δικαιοσύνης έχει συνολική επιφάνεια 1.910 στρέμματα, ήτοι 15 στρέμματα ανά κρατούμενο. Το δε μέγεθος της διαθέσιμης έκτασης διασφαλίζει και τον αγροτικό χαρακτήρα των φυλακών και την απρόσκοπτη και εύρυθμη λειτουργία τους.

Πηγή: iefimerida.gr 

Δευτέρα, 15 Σεπτεμβρίου 2014

ΛΑΖΑΡΕΤΟ: ΟΙ ΦΥΛΑΚΕΣ ΤΗΣ ΙΘΑΚΗΣ


Μια από τις βασικές μέριμνες του Κράτους της Αθήνας, μετά την Ένωση των επτά νησιών με την Ελλάδα, ήταν να αξιοποιήσει αμέσως, όλο το υφιστάμενο δυναμικό, κυρίως σε κτιριακή υποδομή που κληρονόμησε από τους απερχόμενους Άγγλους κυρίαρχους. Κι όσο για τα φρούρια της Κεφαλονιάς, ξεπερασμένης τεχνολογίας και αμφίβολης αμυντικής ικανότητας μετά τις νέες πολιτικές και τεχνικές μεταβολές, η Αρχή φρόντισε να τα παραλάβει τυπικά και αρκετά καθυστερημένα, οκτώ ολόκληρους μήνες μετά τον προσδιορισμένο χρόνο, με μεγάλη μάλιστα απροθυμία των στρατιωτικών αρχών.


Μεγαλύτερη προθυμία δείχτηκε για τους στρατώνες, προφανώς γιατί τα κτίρια τους, ολόκληρα συγκροτήματα, βρίσκονταν σε άριστη κατάσταση και θα μπορούσε να χρησιμοποιηθούν σε ανάλογες υπηρεσίες.1

Εκεί όμως που η Ελληνική Εξουσία έδειξε εξαιρετική σπουδή και φροντίδα ήταν τα δεσμωτήρια, τα οποία με την ασφάλεια που επρόσφεραν, τα προόριζε να αποσυμφορήσει τις κορεσμένες ήδη φυλακές της άλλης Ελλάδας.2


Δύο μόλις μήνες μετά την εγκατάσταση των ελληνικών Αρχών, φθάνει στην Κεφαλονιά η πρώτη αποστολή «δεσμίων» από τη Χαλκίδα, για να εγκλειστούν στις φυλακές του Αργοστολιού, που θεωρούνται από τις πιο ασφαλείς και σύγχρονες του Ελληνικού Βασιλείου. Έργο του δεύτερου στη σειρά Άγγλου Τοποτηρητή Ιάκωβου Καρόλου Νάπιερ, τα δεσμωτήρια Αργοστολιού, είχαν οικοδομηθεί στ δεκαετία του 1820, σχεδιασμένα ακριβώς για ένα τέτοιο σκοπό, με τα καταλληλότερα οικοδομικά υλικά και τις αυστηρότερες προδιαγραφές της εποχής τους, για ένα τέτοιο έργο, που μπορούσε στην υπέρτατη ανάγκη να χρησιμοποιηθούν και σαν φρούριο για άμυνα.

Οι κατάδικοι μετήχθησαν χωρίς απαραίτητα εφόδια για μια, έστω και έγκλειστου, στοιχειώδη διαβίωση, για τα οποία επιβαρύνθηκε το Τοπικό Ταμείο Κεφαλονιάς, με λίκρες στερλίνες 8.16.3. Παρόμοιες αποστολές θα συνεχιστούν τακτικά, και συγκεκριμένα τον Δεκέμβρη της ίδιας χρονιάς, φθάνουν από το Ναύπλιο 15 νέοι δέσμιοι, επίσης για τις φυλακές του Αργοστολιού, οι οποίοι «εκλείσθησαν ασφαλώς εν τοις οικείοις κελίοις». Επειδή πρόκειται περί «βαρυποινιτών καταδίκων» η μεταφορά τους έγινε με το πολεμικό ατμόπλοιο «Αφρόεσσα».

Ουσιαστικά πρόκειται για θανατοποινίτες, για τους οποίους εσύντρεχαν κάποιοι λόγοι να μη εκτελεστεί η ποινή τους. Για τούτο μόλις μετάγονται στις ασφαλείς και απαραβίαστες φυλακές του Αργοστοκιού, κάτω από μια αυστηρή και πειθαρχική διεύθυνση, με Βασιλικό Διάταγμα μεταβάλλεται «εις δια βίου δεσμά ή θανατική ποινή».


Χάρη στις νεοαποκτημένες φυλακές της Επτανήσου, ως φαίνεται, λύθηκε ένα σοβαρό πρόβλημα που αντιμετώπιζε το τότε ελληνικό σωφρονιστικό σύστημα. Την εποχή αυτή, που η ληστεία μαστίζει την ελληνική επικράτεια και η αυτοδικία θέτει στο περιθώριο την θεσμοθετημένη Δικαιοσύνη, κρίνεται πως η απόλυτη αυστηρότητα αποτελεί το μοναδικό μέσον για την εξάλειψη της πρώτης και την αποδυνάμωση της δεύτερης. Έτσι η θανατική ποινή είναι συνηθισμένη ετυμηγορία των δικαστηρίων, για σχετικά αδικήματα. Μόνο έτσι πίστευαν όπως ή ύπαιθρος θα μπορούσε να ανακουφιστεί από τη βία των ανυπότακτων και την αγριότητα των εκδικητών, που διαιώνιζαν το έγκλημα με την τυφλή βεντέτα.

Πολλοί από τους καταδικασμένους έχουν ισχυρούς προστάτες και για άλλους μια τέτοια ποινή, η θανατική, είναι ακραία σε σχέση με τη φύση του αδικήματος τους. Και για τους πρώτους και για τους δεύτερους, η Εξουσία, αφού εξάντλησε τα όρια της ως προς την ποινή, δείχνει και την ενδοτικότητα της χαρίζοντας τη ζωή τους προστατευόμενους της, φτάνει να εξασφαλιστεί πως δε θα υποτροπιάσει το έγκλημα με την προσωπική συμμετοχή τους.

Μια τέτοια παραχώρηση στις ελλαδικές φυλακές δεν είναι και τόσο πρόσφορη, γιατί και οι αποδράσεις είναι ευκολότερες, αλλά και η σύμπραξη φίλων, συνεργών και συγγενών είναι περισσότερο εφικτή. Έπειτα η εκτέλεση επρόσφερε και κάποια λύση στο πρόβλημα του κορεσμού των χώρων εγκλεισμού, που έπρεπε συνεχώς να ελευθερώνονται από το υπερβάλον περιεχόμενο, για να μπορούν να δεχτούν τους επόμενους.3

Τα Νησιά με τις συστηματικές φυλακές τους και τα φρούρια τους, όσα προσφέρονταν για μια τέτοια μετατροπή, έδωσαν και το χώρο, μα κυρίως την ασφάλεια που προσδοκούσε η Αρχή, για να παραχωρήσει στο βήμα της χαριτοδοσίας.


Περιβαλλόμενα από θάλασσα, που εμποδίζει την προσέγγιση συμμοριών, ή ομάδων που θα αποτολμούσαν την απελευθέρωση κατοίκων, με τις γερές κτιριακές τους κατασκευές και το κυριότερο απομονωμένα, ώστε η απόδραση να μπορεί έγκαιρα να εντοπίζεται και να διερευνάται, σε ένα πολύ περιορισμένο εδαφικά χώρο, επρόσφεραν από τη μια μεριά την αποθάρρυνση σε κείνους που μπορούσε να διανοηθούν να αποδράσουν και συγχρόνως πολλαπλασίαζαν τους διαθέσιμους χώρους εγκλεισμού.4

Χάρη όμως στην «ποιότητα» και βαρύτητα των καταδίκων που φιλοξενούσαν, δε άργησαν να μεταβληθούν σε ανώτατα εκπαιδευτήρια του εγκλήματος, σε σχολές μαθητείας μεθόδων και εγκληματικών συστημάτων, γιατί ο τρόπος σωφρονισμού, που λειτουργούσε σ’ αυτές, ήταν τελείως καθυστερημένος και η συμπεριφορά των σωφρονιστών απάνθρωπη.5
Η Εξουσία χαρίζοντας τη ζωή δεν αποσκοπούσε να χαριστεί στον άνθρωπο, αλλά απέβλεπε στη δική της εξυπηρέτηση, μεταβάλλοντας, απλώς τα μέσα.

Κάτω όμως από τις συνθήκες αυτές και με τις συνεχιζόμενες αποστολές, οι φυλακές Αργοστολιού, γρήγορα κορέστηκαν και η διαβίωση των κρατουμένων έγινε προβληματική. Έφθασε εποχή να κρατούνται πάνω από 250 κατάδικοι βαρυποινίτες, χώρια οι υπόδικοι, οι χρεώστες και οι ελαφροποινίτες, σε ένα συγκρότημα που είχε κατασκευαστεί για να «σωφρονίζει» τους μισούς.6

Τότε οι Αρχές σκέφτηκαν να χρησιμοποιήσουν το Λαζαρέτο, το μικρό, φρουριακής κατασκευής συγκρότημα που οικοδομημένο πάνω σε ένα νησάκι εδέσποζε στην είσοδο της πρωτεύουσας της Ιθάκης, το Βαθύ. Το κτίριο αυτό οικοδομήθηκε με αρχικό προορισμό να χρησιμεύει ως λοιμοκαθαρτήριο.

Στην διάρκεια των ξένων κατακτήσεων, ως και τα ομώνυμα του στα άλλα νησιά, πρόσφερε τεράστιες υπηρεσίες στην υγεία του πληθυσμού, όταν οι επιδημίες θέριζαν τις άλλες επικράτειες, και ιδίως τις απέναντι ελλαδικές ακτές. Μετά την αποχώρηση των Αγγλικών Αρχών, που ατόνισαν οι υγειονομικοί έλεγχοι, μεταβλήθηκε σε κρατητήρια, αφού για λίγο καιρό αφέθηκε στη φθορά του χρόνου και τη διάβρωση του υγρού περιβάλλοντος που το φιλοξενούσε.

Αυτά τα ακατάλληλα για διαβίωση, αλλά ασφαλέστατα για διασφάλιση κρατουμένων κτίρια, σκέφθηκε η Αρχή να τα αξιοποιήσει στο ανώτατο δυνατό επίπεδο με δεδομένο πως, η απομόνωση τους μέσα στη θάλασσα χωρίς πρόσβαση στη στεριά, ακόμα και τη νησιώτικη, τα καθυστούσε ασφαλέστατα σε περιπτώσεις αποπειρών απόδρασης. Όσο για την γειτνίαση τους με την πόλη όπου έδρευαν οι τοπικές Αρχές, έδινε τη δυνατότητα του καθημερινού ελέγχου, ώστε να καταστούν δεσμωτήρια ασφαλέστερα και από εκείνα ακόμα του Αργοστολιού από τα οποία οι αποδράσεις δε έλειψαν, παρά την ασφαλομανή επιβλητικότητα τους.

Έτσι άρχισε η διακίνηση κρατουμένων από τις φυλακές Αργοστολιού, σε κείνες της Ιθάκης, που συνεχίστηκε για χρόνια και όταν ακόμα ο παράγοντας χώρος δεν ήταν εκείνο που την επέβαλε, αλλά το στοιχείο απομόνωση.

Όχι λίγες φορές κρατούμενοι, παραβλέποντας την αυστηρότερη επιτήρηση, επιζητούν με αιτήσεις τους την μεταγωγή τους, είτε γιατί κατάγονται από την ευρύτερη περιοχή και επιθυμούν να βρίσκονται σε συχνότερη επαφή με τις οικογένειες τους, είτε γιατί, κι αυτοί είναι οι περισσότεροι, θέλουν να λυτρωθούν από τον ασφυκτικό συνωστισμό των φυλακών του Αργοστολιού.

Είναι και μια Τρίτη κατηγορία μεταγομένων καταδίκων. Οι ταραχοποιοί και οι απείθαρχοι. Αυτοί συνήθως κατάγονται από την Κεφαλονιά και μετατοπίζονται για να σπάσουν οι σύνδεσμοι τους, να διαλυθούν οι διασυνδέσεις τους και να απομονωθούν από τον οικογενειακό τους χώρο, και προς τιμωρία, και σαν μέσο προληπτικής προστασίας.

Η απόφαση εκτελείται μετά από αίτηση του διευθυντή δεσμοφύλακα, στην εφορευτική επιτροπή των δεσμωτηρίων και έγκριση του Υπουργού Δικαιοσύνης, ο οποίος διατάσσει τη μεταγωγή.

Όταν κι αυτοί και οι άλλοι, των κατηγοριών που αναφέραμε, εγκατασταθούν στους νέους χώρους καταδίκης των, τότε θα αντιληφθούν, πως ούτε ο χώρος είναι πιο άνετος, ούτε λιγότερο ανθυγιεινός. Όσο για την συμπεριφορά των φυλάκων τους θα διαπιστώσουν πως είναι εξίσου απάνθρωπη και καταπιεστική. Η αρμύρα και η υπερβολική υγρασία, έχουν διαβρώσει τα παλιά κτίρια της αγγλοκρατίας και οι βαρυποινίτες κατάδικοι σαπίζουν, για τούτο σπάνια, εγκαταλείπουν τους χώρους αυτούς ζωντανοί!

Ήδη από τα τέλη του 1864, ταυτόχρονα δηλαδή σχεδόν με τη διοχέτευση καταδίκων στις φυλακές Αργοστολιού, αρχίζει η αντίστοιχη αποστολή από Αργοστόλι στην Ιθάκη. Δέκα χρόνια κατόπι η μονοσήμαντη αυτή διόδευση είναι υπολογίσιμη, όπως μας πιστοποιεί το ακόλουθο έγγραφο.

Αριθ. Πρωτ. 4598

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Εν Αργοστόλι τη 19 Αυγούστου 1874
Ο ΝΟΜΑΡΧΗΣ ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑΣ

Προς την Β. Μοιραρχίαν Κεφαλληνίας

Παρακαλούμεν την Μοιραρχίαν να παραλάβη από τας ενταύθα φυλακάς τους εις τον επισυναπτόμενον κατάλογον σημειουμένους τεσσαράκοντα καταδίκους και αποστείλη αυτούς δι’ ασφαλούς συνοδείας εις Ιθάκην παραδοτέους προς τον εκείσε Έπαρχον μετά του εγκλείστου ενσφραγίστου φακέλλου μας και να μας γνωστοποιήση ευαρεστουμένη το αποτέλεσμα των ενεργειών της.

Ο ΝΟΜΑΡΧΗΣ
Α. Γκιταράκης

Τον φάκελλον θέλει πέμψομεν κατά την ημέρα της αναχωρήσεως των καταδίκων.7

Λίγες μέρες κατόπιν, στις 31 Αυγούστου, αποστέλλονται άλλοι είκοσι κατάδικοι, των οποίων μάλιστα κατέχουμε τα ονόματα. Οι δεκατρείς προδίσεται πως προέρχονται από τον ελλαδικό χώρο. Οι επτά είναι από την Κεφαλονιά. Οι ποινές στις οποίες έχουν καταδικαστεί κυμαίνονται από δίχρονη φυλα΄κιση, μέχρι δέκα χρόνια ειρκτή8

Η μεταφορά γίνεται υπό την επιτήρηση είκοσι υπαξιωματικών και στρατιωτών του 7ου Πεζικού Τάγματος, που τμήμα του αποτελεί τη φρουρά Κεφαλονιάς, κάτω από τη διοίκηση ενός Ανθυπασπιστή, οι οποίοι μετέφεραν και τα ποινολόγια και τους φακέλους ποιότητας και καταδικαστικών αποφάσεων των υπολόγων9

Για την ταυτόχρονη μεταγωγή ενός τόσου σημαντικού αριθμού «δεσμίων», που πολλές φορές φθάνουν τους σαράντα, κινητοποιείται ολόκληρος μηχανισμός. Το πρόβλημα είναι η θαλάσσια μεταφορά, για την ασφάλεια της οποίας χρειάζεται πλοιάριο χωρητικότητας 40-50 ανδρών, ώστε να μπορέσει σε δυο δόσεις να μεταφέρει από μισούς κρατούμενους μαζί με τους συνοδούς τους10

Τέτοια όμως πλοιάρια δεν υπάρχουν, όπως μας πληροφορεί ο δήμαρχος Σάμης από όπου διεξάγεται το πέρασμα με την Ιθάκη, με έγγραφο του, το οποίο ακολουθεί για τις τόσες άλλες πολύτιμες πληροφορίες που μας παρέχει σχετικά με τη θαλάσσια συγκοινωνία ανάμεσα στα δυο γειτονικά νησιά, την εποχή εκείνη.

Εν Σάμη τη 25 Αυγούστου 1874

Προς τον Κύριον Νομάρχην Κεφαλληνιίας

Απαντών εις την υπ’ αριθ. 4695 και υπό ημερομηνίαν 23 Αυγούστου ε.ε επισημειωτικήν διαταγήν σας, πληροφορώ Υμάς ότι ενταύθα δεν υπάρχει πλοίον εις τον λιμένα χωρητικότητας 50 ανδρών, μεταφέρον αυτούς από Σάμην εις Οπίσω Αετόν Ιθάκης. Υπάρχει και έτερον εις Οπίσω Αετόν Ιθάκης, δια τον αυτόν σκοπόν, χωρητικότητος αυτό έως 30 ανδρών. Τα δυο ταύτα πλοία διευθύνονται παρά του ενταύθα Π. Βιτωράτου.

Ωμιλήσας με αυτόν, και υπόσχεται να μεταφέρη τους άνδρας τους οποίους μου γράφετε, με τα δυο αυτά πλοία εις Ιθάκην, αλλ’ απαιτεί προς αμοιβήν του μια ήμισυ δραχμήν δι’ έκαστον, με την υπόσχεσιν όμως να επαναφέρη την φρουράν από Ιθα΄κης εις Σάμην, άνευ ετέρας αμοιβής.

Εάν ευαρεστήσθε κατ’ αυτόν τον τρόπον να γίνη η μετάβασις ειδοποιήσατε με δυο ημέρας πριν όπως ρηθείς πλοίαρχος συνενοηθή μετά του συντρόφου του και παρευρεθώσιν και τα δυο πλοία ενταύθα συγχρόνως. Εσώκλειστον διαβιβάζω Υμίν και το περί ου ο λόγος έγγραφον.

Ευπειθέστατος

Ο Δήμαρχος
Α. Δευτερέος11

Το έγγραφο αυτό κοινοποιήθηκε στη Μοιραρχία για να λάβει γνώση12, και μετά την ολοκλήρωση της μεταγωγής, δια του Νομάρχη, καταβλήθηκε η συμφωνημένη αμοιβή στους δικαιούχους13 .

Έπρεπε να περάσουν εκατό τόσα χρόνια για να βελτιωθεί κάπως και να πυκνώσει η συγκοινωνία της Ιθάκης με την Κεφαλονιά και το πέραμα του Πισαετού, που για δεκαετίες αποτελούσε το αποκλειστικό και όχι ακίνδυνο μέσο επαφής και επικοινωνίας, να αντικατασταθεί με νεότερα και πιο ασφαλή πλωτά μέσα, στο θαλάσσιο άξονα Σάμη Βαθύ.

Όσο για τις φυλακές, από αφηγήσεις προκύπτει πως κρατήθηκαν σε λειτουργικότητα, παρά τις φθορές του χρόνου και της θάλασσας, μέχρι τις πρώτες δεκαετίες του αιώνα μας, και σ’ αυτές «φιλοξενήθηκαν» Τούρκοι αιχμάλωτοι των πολέμων, ανάμεσα στις δυο ακτές του Αιγαίου.

Μη παραβλέπεται πως η τότε εποχή επιβάλλει τη στέρηση της ελευθερίας όχι μόνο προς σωφρονισμό, μα και σαν τιμωρία! Με αυτά τα δεδομένα η υποβάθμιση ενός χώρου οικιστικά, που έχει αυτόν τον προορισμό, τον αναβαθμίζει λειτουργικά. Όσο γρηγορότερα η φυλακή οδηγεί στο θάνατο, τόσο ασφαλέστερα η Πολιτεία απαλλάσσεται από τους «εχθρούς» της, με μια διαδικασία που κρατά αμόλυντα και άμωμα τα χέρια της!..

Έτσι επρέσβευε μια κοινωνία, που ποτέ δεν διανοήθηκε να προβληματιστεί πάνω στα βαθύτερα αίτια που οδηγούν στο έγκλημα, εννοείται των αδύνατων, που πάντοτε θεάται από πάνω προς τα κάτω μεγεθυμένο, ενώ το έγκλημα της κορυφής θεώμενο αντίστροφα, οπτικά σμικρύνεται!...

Είναι σφάλμα ο προσδιορισμός πως η κοινωνία συνθέτει μια πυραμίδα. Σύγκειται από πλήθος πυραμίδες που οι κορυφές των κάτω στηρίζουν τις βάσεις των ανώτερων.

Στην κορυφή της κάθε μιας στέκει ένας Εξουσιαστής, δούλος στους ανώτερους του και δήμιος των παρακατιανών του! Ο αγώνας για την αναρρίχηση δεν είναι αγώνας βελτίωσης της ζωής. Είναι αγώνας ερμηνείας του αδικήματος και μεταβολής οπτικού πεδίου στο κοινωνικό εμβαδόν.

Όσο ανεβαίνεις τόσο η ανομία μεταβάλλεται σε τίμημα, και το έγκλημα του κατώτερου αποτελεί λειτουργικό δικαίωμα του κορυφαίου Εξουσιαστή.

Σε μια τέτοια ασταθή κοινωνική ισορροπία, οι φυλακές επρόσφεραν την αποτελεσματική υπηρεσία να δέχονται όσους μπορούσε να κλονίσουν τη φαινομενική ευστάθεια της, δηλαδή τους αμφισβητίες της και τους καταλυτές των ξεπερασμένων δομών της. Και οι τέτοιοι, τα χρόνια εκείνα και τα μεταγενέστερα δεν λείψανε, γιατί δεν σταμάτησαν να υπάρχουν οι κοινωνικές πυραμίδες που στηρίζουν τη δύναμη του ενός, πάνω στο δικαίωμα των πολλών.



Τούρκοι αιχμάλωτοι στο Λαζαρέτο κατά την διάρκεια των Βαλκανικών πολέμων.

Αυτός είναι ο λόγος που οι φυλακές της Ιθάκης, όπως και τόσες άλλες, κτιριακά φαντάσματα, κρατήθηκαν σε λειτουργία, σε πείσμα της αναπηρίας τους για ένα τέτοιο προορισμό.



Από τα τέλη όμως της δεκαετίας του ’20, ο χρόνος και η φύση, υπερβάλλοντας τις επιθυμίες και τις επιλογές της ανθρώπινης προπέτειας, επεργάστηκαν την κτιριακή κατάρρευση του παλαιού Λαζαρέτου, στην είσοδο του λιμανιού της Ιθάκης, που την ολοκλήρωσε ο σεισμός του 1953, οπότε το συγκρότημα διαλύθηκε ανεπανόρθωτα.


Μετά την ισοπέδωση των ερειπίων, η ανοικοδόμησε ξανάκτησε το εκκλησάκι του Σωτήρα, σ’ ανάμνηση του παλαιού λοιμοκαθαρτήριου, σε ένα χώρο που αρχικά δοκιμάστηκε από το Θεό, και κατοπινά από την ανθρώπινη βαναυσότητα!

Ο υπόλοιπος χώρος μεταβλήθηκε σε άλσος, ένα πνεύμονα υγείας και ένα τόνο χρώματος στην είσοδο της μικρής πολιτειούλας με την τόσο βαρειά ιστορική κληρονομιά.

ΑΓΓΕΛΟ-ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΔΕΜΠΟΝΟΣ

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
1.Τοπικό Ιστορικό Αρχείο Κεφαλονιάς (Τ.Ι.Α.Κ.) Βασίλειο της Ελλάδος, βιβλίο Εξωτερικής Αλληλογραφίας του Επαρχείου Κεφαλονιάς ΕΚ-Α ΕΞ 40, Φ. 76Φ-ν, έγγραφο 3/26 7,5. 1864. Στο ίδιοφ. 110 Γ-ν, έγγραφο 105,3/15.7.1864. Τ.Ι.Α.Κ. ό.π., βιβλίο Εσωτερικής Αλληλογραφίας του Επαρχείου Κεφαλονιάς ΕΚ-Α ΕΣ 77 φ. 15Γ πράξη 1033, 3.10.1864. στο ιδιοφ. 47ν.μ πράξη 1317 16.12.1864.
2.Τ.Ι.Α.Κ. όπ. Βιβλίο Εσωτερικής Αλληλογραφίας του Επαρχείου Κεφαλονιάς ΕΚ-Α ΕΣ 76, Φ. 169Ν, πράξη 709 3/15.9.1864.
3.Τ.Ι.Α.Κ. όπ. Βιβλίο Εξωτερικής Αλληλογραφίας του Επαρχείου Κεφαλονιάς ΕΚ-Α ΕΞ 40, Φ. 134 έγγραφο 65, 22.8.1864.
4.Τ.Ι.Α.Κ. όπ. Βιβλίο Εσωτερικής Αλληλογραφίας ΕΚ-Α ΕΣ 77, Φ. 43ν , πράξη 1284, 15.12.1864
5.Τ.Ι.Α.Κ. όπ. Βιβλίο Εξωτερικής Αλληλογραφίας ΕΚ-Α ΕΞ 40, Φ. 194Γ, έγγραφο στο Νομάρχη Κεφαλληνίας , χωρίς αρίθμηση 15.12.1864 του Έπαρχου Κωνσταντίνου Ιγγλέση.
6.Η πρώτη χαριτοδοσία έγινε με το 5121/1864 έγγραφο του παρ’ εφέταις εισαγγελέα της Αθήνας, στηριζόμενη σε ταυτόχρονο Β. διάταγμα, Τ.Ι.Α.Κ. όπ. Βιβλίο Εξωτερικής Αλληλογραφίας ΕΚ-Α ΕΞ 40,φ. 169 έγγραφο χωρίς αρίθμηση 28.10.1864, του Έπαρχου Κ. Ιγγλέση, στον εισαγγελέα Εφετών της Αθήνας.
7.Τ.Ι.Α.Κ. Βασίλειο της Ελλάδας, λυτό αταξινόμητα έγγραφα στο φάκελο, με προσωρ. Αριθμ. 151 Έγγραφο 4598/19.8.1874 του Νομάρχη Κεφαλληνίας, προς την Β. Μοιραρχίαν Κεφαλληνίας.
8.Τ.Ι.Α.Κ., ό.π., Πινάκιο ποινών 31.8.1874, του Έπαρχου Ιθάκης, με απόδειξη παραλαβής των αναφερομένων δεσμίων.
9.Τ.Ι.Α.Κ., ό.π., έγγραφο 2099/30.8.1874 του μοίραρχου Δ. Νικολακόπουλου προς το σώμα χωροφυλακής, μοιραρχία Κεφαλληνίας.
10.Τ.Ι.Α.Κ. ό.π., έγγραφο 2099/22.8.1874 του Διοικητή της Μοίρας Δ.Νικολακόπουλου προς τον κ. Νομάρχην Κεφαλληνία, αριθ. Εισαγ. 4695/23.8.1874.
11.Τ.Ι.Α.Κ. ό.π., Έγγραφο του Δήμαρχου Σαμαίων, προς τον κ. Νομάρχην Κεφαλληνίας, αριθ. Εισαγ. 4757/26.8.1874.
12.Τ.Ι.Α.Κ. ό.π., έγγραφο 2162/26.8.1874 του Νομάρχη Κεφαλληνίας προς τον κ. Μοίραρχον.
13.Τ.Ι.Α.Κ. ό.π., έγγραφο 2315/9.9.1874 του Διοικητού της Μοίρας στον ενταύθα κ. Νομάρχην, αριθ. Εισαγ. 5484/26.9.1874. Επίσης έγγραφο 5847. Δ. 2664/28.9.1874 του Νομάρχη Κεφαλληνίας προς το Υπουργείον Εσωτερικών.

Δημοσιεύτηκε στο Περιοδικό ΤΟ ΜΩΛΥ, Μάρτιος-Απρίλιος 1989
Φωτογραφίες από το αρχείο ΤΗΛΕΜΑΧΟΥ ΚΑΡΑΒΙΑ
http://eptanisiaka.blogspot.gr/2014/09/blog-post_14.html?spref=fb

Πηγή: http://vlahatasamis.gr/

Ευθανασία για κατά συρροή βιαστή και δολοφόνο στο Βέλγιο


Ένας κατά συρροή βιαστής και δολοφόνος που έχει εκτίσει ήδη ποινή 30 ετών σε βελγική φυλακή και υποστηρίζει ότι πάσχει από «ανυπόφορο ψυχικό άλγος», θα υποβληθεί σε ευθανασία, όπως ζητάει εδώ και χρόνια, όπως ανακοίνωσε τη Δευτέρα ο δικηγόρος του.

Ο Φρανκ Φαν Ντερ Μπλίκεν, 52 ετών, πληροί τις ιατρικές και νομικές προϋποθέσεις που προβλέπει ο νόμος του 2002 για την ευθανασία. Για το λόγο αυτό, θα βγει τις επόμενες ημέρες από τη φυλακή της Μπριζ και θα εισαχθεί σε νοσοκομείο, εξήγησε ο δικηγόρος Γιος Βάντερ Φέλπεν.

Ο Φαν Ντερ Μπλίκεν διέπραξε πολλούς βιασμούς και σε μία περίπτωση σκότωσε το θύμα του. Θεωρείται επικίνδυνος για την κοινωνία και δεν θέλει να αφεθεί ελεύθερος όμως χαρακτηρίζει απάνθρωπες τις συνθήκες κράτησής του. Εδώ και τέσσερα χρόνια δηλώνει ότι «δεν θέλει πλέον να ζει έτσι και δεν μπορεί να αντέξει άλλο τον πόνο», υπογράμμισε ο κ. Φέλπεν.

«Είμαι άνθρωπος και, ό,τι κι αν έκανα, παραμένω άνθρωπος. Επομένως ναι, κάντε μου ευθανασία» εξήγησε ο ίδιος ο κρατούμενος στη φλαμανδική τηλεόραση VRT.

Ο 52χρονος είχε ζητήσει από το υπουργείο Δικαιοσύνης του Βελγίου είτε να τον μεταφέρουν σε ένα εξειδικευμένο κέντρο στην Ολλανδία προκειμένου να λάβει θεραπεία για τα ψυχολογικά προβλήματά του, είτε να του κάνουν ευθανασία.

Πριν από μερικούς μήνες, τα βελγικά δικαστήρια έκριναν ότι ο υπουργός δεν είχε το δικαίωμα να εγκρίνει τη μεταφορά του σε αυτό το ολλανδικό ιατρικό κέντρο.

Πρόσφατα, ο Ντερ Μπλίκεν πληροφορήθηκε ότι μέχρι τα τέλη του έτους πρόκειται να λειτουργήσει στη Γάνδη μια ψυχιατρική κλινική που θα μπορούσε να τον δεχτεί. Όμως ο ίδιος, που στα 30 χρόνια της φυλάκισής του δεν βγήκε από το κελί του παρά μόνο μία φορά, για να παραστεί στην κηδεία της μητέρας του, δήλωσε ότι προτιμά να πεθάνει αφού περάσει 48 ώρες σε ένα νοσοκομείο, συντροφιά με τους συγγενείς του.

Εκπρόσωπος του υπουργείου Δικαιοσύνης επιβεβαίωσε ότι ο κρατούμενος πληροί όλες τις προϋποθέσεις και θα μεταφερθεί σε νοσοκομείο για να του γίνει ευθανασία, αφού αυτό επιθυμεί.

Το 2013 1.807 άνθρωποι επέλεξαν να πεθάνουν με αυτόν τον τρόπο στο Βέλγιο, αριθμός-ρεκόρ, αυξημένος κατά 27% σε σύγκριση με το 2012.

Πηγή: http://www.skai.gr

Βρετανία: Πυρά σε υπουργό Δικαιοσύνης για απόκρυψη βιασμών στις φυλακές


Μία έρευνα σχετικά με το πρόβλημα των βιασμών και της σεξουαλικής κακοποίησης στις βρετανικές φυλακές απορρίφθηκε έπειτα από παρέμβαση του υπουργού Δικαιοσύνης Κρις Γκρέιλινγκ.

Η βρετανική φιλανθρωπική οργάνωση Howard League, που δραστηριοποιείται στον χώρο των φυλακών, κατηγόρησε τον Γκρέιλινγκ για παρεμπόδιση της έρευνας που διενεργούσε σε καταστήματα κράτησης για το θέμα της κακοποίησης των κρατουμένων.

Σε έκθεση που δημοσίευσε τη Δευτέρα η οργάνωση, εκτιμάται ότι 1.650 κρατούμενοι έχουν κακοποιηθεί σεξουαλικά ενώ εκτίουν την ποινή τους στις φυλακές.

Σύμφωνα με ισχυρισμούς της οργάνωσης δεν επετράπη στα μέλη της ανεξάρτητης ερευνητικής της επιτροπής να πάρουν συνεντεύξεις από κρατουμένους με στόχο να καταθέσουν τις εμπειρίες τους. Για αυτόν τον λόγο, μίλησαν μόνο σε αποφυλακισμένους.

«Οι φυλακές πρέπει να είναι ασφαλείς χώροι όπου γίνεται εφαρμογή των νόμων, όχι χώροι όπου οι άνθρωποι βρίσκονται υπό την απειλή σεξουαλικής βίας και βιασμού. Επομένως, είναι ιδιαίτερα απογοητευτικό το γεγονός ότι το υπουργείο Δικαιοσύνης αρνήθηκε να επιτρέψει στην επιτροπή να έρθει σε διαπροσωπική επαφή με τους κρατουμένους», είπε ο διευθύνων σύμβουλος της οργάνωσης Howard League.

Το τελευταίο διάστημα, το έργο του Γκρέιλινγκ ως αρμόδιου υπουργού αμφισβητείται σε μεγάλο βαθμό, ενώ οι συνθήκες διαβίωσης στις φυλακές ολοένα επιδεινώνονται.

Μάλιστα οι διοικητές των φυλακών έχουν επανειλημμένως προειδοποιήσει ότι ορισμένες φυλακές μετατρέπονται σε «παγίδες θανάτου» καθώς πασχίζουν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις του διαρκώς αυξανόμενου αριθμού των κρατουμένων.

Συγκεκριμένα, πάνω από 85.000 κρατούμενοι βρίσκονται σε βρετανικές φυλακές, οι οποίες τα τελευταία τρία χρόνια αναγκάζονται να προβούν σε περικοπές στον προϋπολογισμό έως 24%. Παράλληλα νέα στοιχεία που ήρθαν στο φως της δημοσιότητας έδειξαν ότι η βία, οι αυτοκτονίες και οι αυτοτραυματισμοί των κρατουμένων βρίσκονται σε έξαρση.

Η έκθεση της φιλανθρωπικής οργάνωσης, υποδεικνύει ότι 850-1.600 κρατούμενοι αναμένεται να υποστούν σεξουαλική κακοποίηση και μάλιστα ορισμένα θύματα θα κακοποιηθούν πάνω από μια φορά ενώ εκτίουν την ποινή τους.

Οι ομοφυλόφιλοι και διεμφυλικοί κρατούμενοι φαίνεται πως βρίσκονται σε μεγαλύτερο κίνδυνο, ενώ το προσωπικό των φυλακών στερείται βασικών κατευθύνσεων σχετικά με την υποστήριξη θυμάτων κακοποίησης.

Τα νέα στοιχεία στηρίχθηκαν, μεταξύ άλλων, σε συνεντεύξεις 208 αποφυλακισμένων 10 χρόνια πριν, αποδεικνύοντας ότι 1% των ερωτηθέντων είχε πέσει θύμα βιασμού στον χώρο της φυλακής.

Η οργάνωση Howard League κατηγόρησε το υπουργείο Δικαιοσύνης ότι «υποτιμά» την επικράτηση του καταναγκαστικού σεξ στις βρετανικές φυλακές, ενώ αντιπαρέβαλε τη στάση της Βρετανίας με τη εκείνη των Η.Π.Α.. Εκεί το εν λόγω πρόβλημα είναι ευρέως αναγνωρισμένο και υπόκειται στην ομοσπονδιακή νομοθεσία από το 2003.

Επίσημος εκπρόσωπος του υπουργείου δήλωσε στην εφημερίδα Independent: «Η πρόταση της Howard League απορρίφθηκε έπειτα από διαβούλευση με την Εθνική Επιτροπή Ερευνών. Οι διαφωνίες που υπήρξαν αφορούσαν κυρίως την αξία και τον τρόπο διεξαγωγής της έρευνας».

Πηγή: http://www.tovima.gr/

Κυριακή, 14 Σεπτεμβρίου 2014

Ολλανδία: Νοικιάζει τα κελιά των φυλακών της


Η Ολλανδία έχει ακριβώς το αντίθετο πρόβλημα με την Ελλάδα και άλλες χώρες.

Οι φυλακές της είναι σχεδόν...μισοάδειες. 

Κι αυτό οφείλεται στα χαμηλά ποσοστά εγκληματικότηταςτης και στην χαλάρωσης των ποινών από το 2001. 

Οι κρατούμενοι στις ολλανδικές φυλακές ανέρχονταν στο τέλος του 2012 σε 11.160 άτομα, αριθμός ο οποίος μειώνεται διαρκώς από το 2008. Ένας λόγος είναι τα χαμηλά ποσοστά εγκληματικότητας, ένας δεύτερος, η αλλαγή της νομοθεσίας από το 2001, που προβλέπει ποινές κοινωνικής εργασίας για όσους εκτίουν ποινές κάθειρξης μικρότερες των οκτώ μηνών. 

Και τί συμβαίνει ότι, ένα κράτος διαθέτει άδεια κελιά σε σωφρονιστικά ιδρύματα;

Μία λύση -εν προκειμένω και για να σώσει 4.000 θέσεις εργασίας σωφρονιστικών υπαλλήλων- είναι να τα «εξάγει». 

Η κυβέρνηση της Ολλανδίας προχώρησε σε μια ιδιαίτερη συμφωνία -με το Βέλγιο, πρόσφατα και με τη Νορβηγία- γιαυποδοχή κρατουμένων από τις χώρες αυτές στις μισοάδειες φυλακές της. 


Τα ... νοικιασμένα και η λίστα αναμονής

Το Βέλγιο νοίκιασε λοιπόν, 550 κελιά στη γείτονο, ήδη από το 2009 και η Νορβηγία έκλεισε συμφωνία για να αξιοποιήσει, από το 2015, 300 κελιά επί ολλανδικού εδάφους. «Υπάρχειαναμονή 1.300 ποινών κάθειρξης και υπάρχει μεγάλη ζήτηση για χώρους φυλάκισης», ανέφερε ο νορβηγός υπουργός Δικαιοσύνης, Αντερς Ανουντσεν.

Η συμφωνία προβλέπει ότι οι Νορβηγοί κατάδικοι θα μεταβαίνουν στην Ολλανδία για να εκτίσουν μέρος της ποινής τους και θα επιστρέφουν στη Νορβηγία, για να ξεκινήσουν τη διαδικασία της κοινωνικής επανένταξης, πριν αφεθούν ελεύθεροι εκεί ή -για την περίπτωση των μεταναστών που απελαύνονται- σταλούν πίσω στις πατρίδες τους.

Η Νορβηγία αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα χωρητικότητας, ενώ βρίσκεται στη διαδικασία ανοικοδόμησης και ανακαίνισης φυλακών. 
Εντονες οι αντιδράσεις των συγγενών

Τα τμήματα των ολλανδικών φυλακών που θα δοθούν σε καταδίκους από τη σκανδιναβική χώρα θα διοικούνται από νορβηγούς διευθυντές -οι νορβηγικές φυλακές επιτρέπουν μια ορισμένη ελευθερία κινήσεων στους κρατουμένους τους, τους απασχολούν με εργασία και δραστηριότητες αναψυχής και δίνουν έμφαση στην κοινωνική επανένταξη.

Εντονες είναι ωστόσο οι αντιδράσεις των συγγενών των καταδίκων για τους οποίους θα είναι πλέον αδύνατον να τους επισκέπτονται στη φυλακή και να κρατούν επαφή μαζί τους και εκφράζουν ανησυχίες ότι μια τέτοια κίνηση θα επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό τις οικογένειές τους.

Το πρόβλημα αυτό δεν έχει παρουσιαστεί με τους Βέλγους κρατουμένους, αφού αυτοί κρατούνται στις φυλακές του Τίλμπουργκ, το οποίο βρίσκεται σε απόσταση μόλις 20 χιλιομέτρων από τα σύνορα με το Βέλγιο.

Σύμφωνα με τον Φρεντ Τέεφεν, ολλανδό υπουργό αρμόδιο για τα σωφρονιστικά ιδρύματα, «η περίπτωση της Νορβηγίας θα είναι διαφορετική, επειδή αυτή δεν είναι γειτονική χώρα, δεν είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ενωσης και η γλώσσα είναι διαφορετική» (στο Βέλγιο περίπου ο μισός πληθυσμός έχει ως επίσημη γλώσσα τα Φλαμανδικά, που αποτελεί ένα είδος διαλέκτου της ολλανδικής γλώσσας).

Η Νορβηγία απευθύνθηκε στην Ολλανδία για ενοικίαση κελιών κατόπιν απόρριψης σχετικού αιτήματός του από τη γειτονική Σουηδία.

Πηγή: http://www.thetoc.gr/

"Nervus...Notorius...Pistorius..."

Αγώνας Πιστόριους για να αποφύγει την πλέον σκληρή φυλακή της Ν. Αφρικής


Η μάχη του δικαστηρίου ολοκληρώνεται με τις μικρότερες δυνατές απώλειες για τον Όσκαρ Πιστόριους, τώρα ωστόσο αρχίζει ένας άλλος αγώνας για τον ίδιο.

Ο Νοτιοαφρικανός παραολυμπιονίκης κρίθηκε ένοχος για φόνο εξ αμελείας, απόφαση που ήδη συζητείται ευρέως και όχι μόνο στους νομικούς κύκλους.

Αφού γλίτωσε λοιπόν τα ισόβια για το θάνατο της συντρόφου του, Ρίβα Στέενκαμπ, ο κ. Πιστόριους έχει αποδυθεί στην προσπάθεια αποφυγής της σκληρότερης φυλακής της Νότιας Αφρικής.

Αυτή είναι η Κεντρική Φυλακή της Πρετόρια και στόχος των δικηγόρων του είναι να τον κρατήσουν μακριά από το συγκρότημα που είναι γνωστό ως C-Max και θεωρείται το πιο δύσκολο στη χώρα.

Γεμάτη με βαρυποινίτες, μολυσμένη, υπερπλήρης, είναι η ίδια φυλακή από την οποία πέρασαν οι αντίπαλοι του καθεστώτος του απαρτχάιντ και κάποιοι απ΄ αυτούς εκτελέστηκαν μέσα σε αυτή.


Το απαρτχάιντ τελείωσε, όχι όμως και ο τρόπος λειτουργίας της C-Max, όπου τίποτα δεν έχει αλλάξει, με αποτέλεσμα να παραμένει μία από τις πιο άγριες φυλακές της χώρας, την πύλη της οποίας ουδείς θα ήθελε να περάσει και πολύ περισσότερο ο κ. Πιστόριους.

Πηγή: ΑΜΠΕ

Παρασκευή, 12 Σεπτεμβρίου 2014

Ο.Σ.Υ.Ε.: Ψήφιση τροπολογίας για την προστασία της οικογένειας του ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥ Γ. Τσιρώνη

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Ύστερα από αναβολές και καθυστερήσεις κατατέθηκε και ψηφίστηκε τροπολογία με την οποία ουσιαστικά ρυθμίζεται η στήριξη της οικογένειας του δολοφονημένου συναδέλφου μας στο Κ.Κ Μαλανδρίνου, Γιώργου Τσιρώνη. 

Στο ΦΕΚ Α΄αρ. φυλ. 191/10-9-2014 (Ν.4285/2014) επεκτείνονται οι διατάξεις του Ν. 1897/1990 (περί απονομής συντάξεως και παροχής βοήθειας θυμάτων κτλ) όσον αφορά τις κατηγορίες των θυμάτων, την συνταξιοδότηση των οικογενειών, την μερική ανικανότητα, το εφάπαξ βοήθημα λόγω θανάτου, την αποζημίωση κτλ. 

Περαιτέρω προβλέπεται η ανάληψη της υποχρέωσης από το Δημόσιο για την εξυπηρέτηση και την πλήρη αποπληρωμή στεγαστικού δανείου ύψους έως και 150.000€. 

Υπενθυμίζουμε ότι η ψήφιση της παραπάνω τροπολογίας είχε ζητηθεί επιτακτικά από την Ομοσπονδία μας, στην πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Δικαιοσύνης και ήταν κορυφαίο αίτημα των απεργιακών μας κινητοποιήσεων. Ωστόσο, μας προκαλεί εντύπωση το γεγονός ότι η τροπολογία εισήχθη στο νομοσχέδιο ως βουλευτική και όχι από το ίδιο το Υπουργείο μας, ως όφειλε (αν και έγινε δεκτή). 

Θεωρούμε τα παραπάνω ελάχιστη υποχρέωση της Πολιτείας για την προστασία της οικογένειας του αδικοχαμένου συναδέλφου μας, ο οποίος μάλιστα δολοφονήθηκε εν ώρα υπηρεσίας, ελπίζοντας ότι δεν θα χρειαστεί η εφαρμογή της και σε άλλες οικογένειες συναδέλφων μας. Για μία ακόμη φορά βροντοφωνάζουμε ότι οι φυλακές της χώρας έχουν καταρρεύσει και ότι οι εργαζόμενοι μέσα σε αυτές παλεύουμε μόνοι μας για το ζην και όχι για το ευ ζην!

 
Powered by Ομάδα internet 2012 © Σ.Ε.Κ.Κ.Κ.