Σάββατο, 22 Νοεμβρίου 2014

Πρόεδρος σωφρονιστικών: Το σύστημα στις φυλακές καταρρέει


Για τις άσχημες συνθήκες, οι οποίες επικρατούς στις φυλακές όλης της Ελλάδας, μίλησε ο πρόεδρος των σωφρονιστικών υπαλλήλων, Ελλάδος, Σπύρος Καρακίτσος με αφορμή την εξέγερση Γεωργιανών κρατουμένων το πρωί της Παρασκευή στις φυλακές Κορυδαλλού. 

"Από τα μέχρι στιγμής στοιχεία η εξέγερση των κρατουμένων ήταν ένα τυχαίο περιστατικό. Ίσως να συνδέεται με την ποσότητα των ναρκωτικών που βρέθηκαν και προσπάθησε να περάσει στις φυλακές, συγγενής κρατουμένου. Ίσως πάλι να έχουν να κάνουν με τη γενικότερη κατάσταση, η οποία επικρατεί στο νοσοκομείο του Κορυδαλλού και δεν είναι καθόλου καλή", ανέφερε χαρακτηριστικά ο κύριος Καρακίτσος. 

"Δεν είναι τυχαίες οι εκθέσεις που κάνει η Ευρωπαϊκή Ένωση για τις συνθήκες κράτησης, καθώς διαπίστωσε ότι εκτός από τις άσχημες συνθήκες και τη συμφόρηση, είναι εμφανής και η υποστελέχωση των υπηρεσιών. Το σύστημα έχει καταρρεύσει και ευτυχώς που τρέχουν δύο νόμοι αποσυμφόρησης των φυλακών, διαφορετικά τα πράγματα θα ήταν ακόμα πιο δύσκολα", είπε ο πρόεδρος των σωφρονιστικών.

Πηγή: http://www.news.gr/

Μέσα στις φυλακές για γκέι και τρανς στο Λος Άντζελες


Ένα σπάνιο βίντεο μέσα από την πτέρυγα των φυλακών που προορίζεται για την κράτηση ομοφυλόφιλων και τρανς ατόμων, στο Λος Άντζελες (Vid) - Χρήστος Δεμέτης


Το ρεπορτάζ του L.A. Weekly κάνει τον γύρο του κόσμου.

Η διεύθυνση των φυλακών ανδρών του Λος Άντζελες αποφάσισε να θέσει σε λειτουργία μια πτέρυγα στην οποία κρατούνται ομοφυλόφιλοι και τρανσέξουαλ.

Οι ίδιοι οι κρατούμενοι αναφέρουν πως η πτέρυγα K6G προσφέρει την ευκαιρία στους γκέι να εκφράζονται ελεύθερα χωρίς να αντιμετωπίζουν προβλήματα ρατσιστικών διακρίσεων και χωρίς να περιθωριοποιούνται από συγκρατούμενους τους, πράγμα που συνέβαινε μέχρι σήμερα.

Τα άτομα που φιλοξενούνται σε αυτή την πτέρυγα έχουν την ελευθερία και τη δυνατότητα να διαμορφώνουν τα κελιά και τους χώρους τους όπως εκείνοι θέλουν.


Φτιάχνουν αυτοσχέδια ρούχα και φορέματα και τους επιτρέπεται να τα φοράνε.

Τα αυτοσχέδια "fashion show" είναι επίσης μέρος της ημερήσιας διάταξης και αποτελούν την αγαπημένη ασχολία των ανθρώπων που κρατούνται στη συγκεκριμένη μονάδα.

Επιτρέπονται επίσης οι ερωτικές σχέσεις μεταξύ των φυλακισμένων και η ελεύθερη μετακίνηση από κελί σε κελί για αρκετές ώρες μέσα στην ημέρα.

"Προσπαθούμε να κάνουμε την καθημερινότητα μας πιο όμορφη, αλλά όπως και να το κάνεις, ο εγκλεισμός δεν είναι μια ωραία πραγματικότητα", αναφέρει ο Dino Baglioni, κρατούμενος στην εν λόγω πτέρυγα.

Οι φυλακές ανδρών της πόλης αποτελούν ένα τεράστιο σωφρονιστικό ίδρυμα, ένα από τα μεγαλύτερα στον κόσμο. Πάνω από 4.500 κρατούμενοι, 1.000 κάμερες ασφαλείας και 500 σωφρονιστικοί υπάλληλοι διαφυλάσσουν την τάξη και την εύρυθμη λειτουργία η οποία συχνά πυκνά διακόπτεται από τις μάχες μεταξύ των συμμοριών.

Πρόσφατα, ένα σκάνδαλο χτύπησε τη φυλακή "Los Angeles County Sheriff's Men's Central". Επτά δεσμοφύλακες καταδικάστηκαν για άσκηση υπερβολικής βίας κατά κρατουμένων αλλά και για χρηματισμό.

Έτσι, η δημιουργία της νέας πτέρυγας θεωρήθηκε σαν μια κίνηση "καλής θέλησης" για να φτιάξει την εικόνα του ιδρύματος.

Η παραπάνω πτέρυγα είναι η μοναδική αυτή τη στιγμή στις ΗΠΑ και στον πλανήτη και οι τρόφιμοι μεταφέρονται εκεί μετά από δικό τους σχετικό αίτημα.

Παρόλα αυτά, πριν μεταφερθούν στην πτέρυγα, υποβάλλονται σε τεστ για να εξακριβωθεί αν είναι ομοφυλόφιλοι.

Νέα συμπλοκή στις φυλακές Αγίου Στεφάνου

Νέα συμπλοκή στις φυλακές Αγίου Στεφάνου

Ένας Σωφρονιστικός υπάλληλος, φέρεται ως τραυματίας σε νέο επεισόδιο που σημειώθηκε την Παρασκευή, στις φυλακές «Αγίου Στεφάνου» Πατρών.

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο 34χρονος άνδρας φέρει τραύματα στον λαιμό, έπειτα από επίθεση με σπασμένο γυαλί που δέχτηκε από αλλοδαπό κρατούμενο, ο οποίος εκτίει ποινή φυλάκισης για διακίνηση ναρκωτικών.

Το περιστατικό είναι το δεύτερο, που σημειώνεται μέσα σε λίγες ώρες στις φυλακές, μετά την αιματηρή συμπλοκή της Πέμπτης, μεταξύ αλλοδαπών Αλβανικής καταγωγής, που είχε ως αποτέλεσμα δυο από αυτούς να μεταφερθούν τραυματισμένοι από μαχαίρι στο Νοσοκομείο και να υποβληθούν σε χειρουργική επέμβαση.

Πρόκειται για έναν 34χρονο που εκτίει ποινή για ναρκωτικά, ενώ ο δεύτερος 36 ετών έχει καταδικαστεί σε πολυετή κάθειρξη για ανθρωποκτονία.

Πηγή: http://www.zougla.gr/

Παρασκευή, 21 Νοεμβρίου 2014

Έλαβε τέλος η κατάληψη στο νοσοκομείο των φυλακών Κορυδαλλού


Έληξε λίγο μετά τις 12:00 την Παρασκευή η κατάληψη των κρατουμένων στο νοσοκομείο των φυλακών Κορυδαλλού. Σύμφωνα με το υπουργείο Δικαιοσύνης η ένταση αποκλιμακώθηκε και οι κρατούμενοι επέστρεψαν στους χώρους κράτησής τους.

Νωρίτερα και για δύο ώρες, ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις είχαν αναπτυχθεί περιμετρικά των φυλακών Κορυδαλλού προκειμένου να επέμβουν αν χρειαστεί, καθώς σε εξέλιξη βρισκόταν από τις 10.00 το πρωί εξέγερση κρατουμένων.

Σύμφωνα με πληροφορίες το νοσοκομείο «Άγιος Παύλος» βρέθηκε υπό κατάληψη από περίπου 20 κρατούμενους - πιθανότατα Γεωργιανούς - οι οποίοι κρατούσαν αυτοσχέδια όπλα.

Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες όλα ξεκίνησαν όταν κατά την διάρκεια του επισκεπτηρίου ηλικιωμένη γυναίκα συγγενής γεωργιανού κρατουμένου συνελήφθη με μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών ουσιών.

Όταν αυτό έγινε αντιληπτό, μια ομάδα κρατουμένων αντέδρασε προκαλώντας υλικές ζημιές στο ισόγειο του νοσοκομείου με τους σωφρονιστικούς υπαλλήλους να επεμβαίνουν αμέσως. Υπήρξε συμπλοκή με αποτέλεσμα να τραυματιστούν ελαφρά τρεις υπάλληλοι. Επίσης, ζημιές έχουν προκληθεί στο νοσοκομείο των φυλακών.

Η μίνι ανταρσία στο νοσοκομείο των κρατουμένων έλαβε τέλος μετά από διαπραγματεύσεις των αρχών με τους κρατούμενους.

Πηγή: http://www.tovima.gr/

ΕΚΤΑΚΤΟ: ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΣ ΣΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ «Αγίος Παύλος»

Ένταση στο νοσοκομείο των φυλακών Κορυδαλλού


Ένταση επικράτησε πριν από λίγο στο νοσοκομείο των φυλακών Κορυδαλλού.

Σύμφωνα με πληροφορίες, κατα τη διάρκεια του επισκεπτηρίου ηλικιωμένη γυναίκα, συγγενής Γεωργιανού κρατούμενου, συνελήφθη με μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών ουσιών.

Όταν αυτό έγινε αντιληπτό, μια ομάδα κρατουμένων αντέδρασε προκαλώντας υλικές ζημιές στο ισόγειο του νοσοκομείου. Η αντίδραση των σωφρονιστικών υπαλλήλων ήταν άμεση και σύμφωνα με πηγές του υπουργείου Δικαιοσύνης, η κατάσταση αυτή την ώρα είναι ελεγχόμενη.

Επί τόπου βρίσκεται εισαγγελέας και αστυνομική δύναμη.

Πηγή: http://www.enikos.gr/

Πάτρα: Ακόμα και μέσα στις φυλακές βγήκαν τα μαχαίρια - Σοβαρά τραυματίστηκαν 2 νεαροί αλλοδαποί


Σύμφωνα με πληροφορίες ο ένας από τους τρεις που ενεπλάκησαν στο επεισόδιο μαχαίρωσε τους άλλους δύο οι οποίοι μάλιστα τραυματίστηκαν αρκετά σοβαρά και εισήχθησαν επειγόντως στο χειρουργείο στο νοσοκομείο «Άγιος Ανδρέας». Την υπόθεση διερευνούν οι σωφρονιστικοί υπάλληλοι των φυλακών με το συμβάν να έχει σαφέστατα στοιχεία ξεκαθαρίσματος λογαριασμών. Οι δύο τραυματίες είναι ένας 34χρονος που βρίσκεται στην φυλακή για ναρκωτικά και ένας 36χρονος που εκτίει ποινή φυλάκισης για ανθρωποκτονίας.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Νιγηριανός πήρε άδεια από τις φυλακές Αγίου Στεφάνου και... μην τον είδατε


Από τις 12 Νοεμβρίου έπρεπε να έχει επιστρέψει στις φυλακές του Αγίου Στεφάνου ο... Νιγηριανός που έχει καταδικαστεί σε 10 χρόνια φυλάκιση για διακίνηση ναρκωτικών, από το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Αθηνών.

Ο κρατούμενος πήρε εννέα μέρες άδεια η οποία έληξε στις 12 Νοεμβρίου, ωστόσο δεν επέστρεψε.

Ειδοποιήθηκε η αστυνομία και αναζητείται.

Πηγή: http://www.-tro-ma-ktiko.gr

Τετάρτη, 19 Νοεμβρίου 2014

Υπουργείο Διαπιστώσεων...

Η ανθρωπογεωγραφία των ελληνικών φυλακών του συνωστισμού


Αθήνα
Σημαντικά στοιχεία για την ανθρωπογεωγραφία στις ελληνικές φυλακές, που λόγω του συνωστισμού και των κακών συνθηκών διαβίωσης των κρατουμένων ντροπιάζουν την Ελλάδα διεθνώς, ενώ αποτέλεσαν και την αιτία για καταδίκες από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, έδωσε ο υπουργός Δικαιοσύνης Χ.Αθανασίου παρουσιάζοντας και όλες τις ενέργειες που προωθούνται για βελτίωση της κατάστασης. 

Οι κρατούμενοι για κλοπές και ληστείες είναι η πολυπληθέστερη ομάδα στις φυλακές που φιλοξενούν 12.000 κρατουμένους, ενώ η χωρητικότητα τους είναι για 9.800. Ακολουθούν οι κρατούμενοι για ναρκωτικά και παράνομη μεταφορά μεταναστών. Από τους 11.988 κρατούμενους στα καταστήματα κράτησης, οι 7.000 είναι αλλοδαποί, ποσοστό που αγγίζει το 63%.

Πλέον η διακομματική επιτροπή της Βουλής για το σωφρονιστικό σύστημα της χώρας έχει στα χέρια της τα αναλυτικά στοιχεία για το πρόβλημα συνωστισμού στα καταστήματα κράτησης της χώρας και την ανθρωπογεωγραφία των κρατουμένων στις φυλακές. 

Ο υπουργός Δικαιοσύνης, Χαράλαμπος Αθανασίου, ενημέρωσε ταυτόχρονα τους βουλευτές για όλες τις ενέργειες που βρίσκονται σε εξέλιξη με επίκεντρο την αποσυμφόρηση των φυλακών και τις καλύτερες συνθήκες διαβίωσης των κρατουμένων. Σε αυτές περιλαμβάνονται το πρόγραμμα λειτουργίας νέων καταστημάτων κράτησης, οι ευεργετικές διατάξεις για αποφυλάκιση κρατουμένων αφού εκτίσουν μέρος της ποινής, η μεταφορά οροθετικών σε ειδικά διαμορφωμένη πτέρυγα του Παραρτήματος Γυναικών του Καταστήματος Κράτησης Κορυδαλλού, καθώς και η λειτουργία της ηλεκτρονικής επιτήρησης.

Ακόμη ο υπουργός ανακοίνωσε την κατάθεση νέου σωφρονιστικού κώδικα. Μεταξύ των προβλέψεων του νέου κώδικα η παροχή της δυνατότητα σε κρατουμένους, άντρες ή γυναίκες, να συνευρίσκονται ερωτικά με τις/τους συντρόφους τους εντός του χώρου των φυλακών.

Ακόμη ο υπουργός ενημέρωσε ότι προχωρούν οι διαδικασίες υλοποίησης του πιλοτικού προγράμματος για το λεγόμενο «ηλεκτρονικό βραχιολάκι», την (ηλεκτρονική) παρακολούθηση των καταδίκων και πλέον βρίσκεται στο στάδιο κατάθεσης της οικονομικής προσφοράς από την εταιρεία που θα το αναλάβει. Με βάση τον νόμο, το κόστος για τη συσκευή θα το καταβάλει εκείνος που θα κάνει χρήση του μέτρου, εκτός από τους οικονομικά αδύναμους, για τους οποίους το κόστος θα βαρύνει το δημόσιο. Όπως ειπώθηκε, το ημερήσιο κόστος θα αγγίζει τα 15 ευρώ (μαζί με ΦΠΑ).

Αλλοδαποί το 63% των κρατουμένων

Τα στοιχεία του υπουργείου Δικαιοσύνης αναφορικά με τον αριθμό των κρατουμένων δείχνουν ότι την 1η Νοεμβρίου 2014 αυτοί ανέρχονται σε 11.988, με τον αριθμό των θέσεων να ανέρχεται σε 9.886 για όλα τα καταστήματα κράτησης. Όπως επισήμανε ο υπουργός το ποσοστό των αλλοδαπών κρατουμένων αγγίζει το 63%.

Από το σύνολο των κρατουμένων, την 1.1.2014:

- 2.560 είναι υπόδικοι.

- 7.025 είναι αλλοδαποί κρατούμενοι.

- Οι κρατούμενες γυναίκες είναι 588.

- Οι ανήλικοι κρατούμενοι είναι 380.

- Οι κρατούμενοι για υποθέσεις ναρκωτικών είναι 2.994.

- Οι κρατούμενοι για χρέη είναι 12.

- Οι κατάδικοι με ισόβια κάθειρξη είναι 979.

- 3.026 κρατούμενοι είναι με ποινές από 5- 10 έτη.

- 1.873 κρατούμενοι είναι με ποινές από 10- 15 έτη.

- 2.207 κρατούμενοι είναι με ποινές από 15 έτη και πάνω.

- 83 κρατούμενοι είναι με ποινές έως 6 μήνες.

- 126 κρατούμενοι είναι ποινές από 6 μήνες έως 1 έτος.

- 199 κρατούμενοι είναι με ποινές από 1-2 έτη.

- 471 κρατούμενοι είναι με ποινές από 2-5 έτη.

- 455 είναι φιλοξενούμενοι.

Η γεωγραφία των φυλακών με βάση τα αδικήματα

Ο υπουργός Δικαιοσύνης παρουσίασε στη διακομματική επιτροπή αναλυτικά στοιχεία που συνθέτουν την ανθρωπογεωγραφία των φυλακών. Τα στοιχεία για τον αριθμό των κρατουμένων με βάση τα αδικήματα δείχνουν ότι η πολυπληθέστερη ομάδα όσων κρατούνται είναι για αδικήματα κατά της ιδιοκτησίας (υπεξαίρεση, κλοπή, ληστεία) και αυτοί ανέρχονται σε 3.607. 

Μεγάλος είναι ο αριθμός όσων κρατούνται για ναρκωτικά, καθώς ανέρχεται σε 3.093 κρατούμενους. Ακολουθούν ως πολυπληθέστερη ομάδα 1.241 κρατούμενοι για παράνομη μεταφορά μεταναστών και 1.204 κρατούμενοι για εγκλήματα κατά της ζωής. 

Την 1η Νοεμβρίου του 2014, στις φυλακές κρατούνται 149 άτομα για φοροδιαφυγή και χρέη στο δημόσιο και 16 άτομα για ξέπλυμα χρήματος. 

Αναλυτικότερα στις φυλακές σήμερα:

- Για προσβολές κατά της πολιτειακής εξουσίας (167-182 Π.Κ.), - στάση, απόδραση, οι κρατούμενοι είναι 73.

- Για επιβουλή της δημόσιας τάξης (183-197 Π.Κ.)-εγκληματική οργάνωση, είναι 634 κρατούμενοι.

- Για εγκλήματα σχετικά με το νόμισμα (207-215 Π.Κ.)-Παραχάραξη, κρατούνται 58 άτομα.

- Για εγκλήματα σχετικά με τα υπομνήματα-Πλαστογραφία, ψευδής βεβαίωση (216-223 Π.Κ.): κρατούνται 160 άτομα.

- Για κοινώς επικίνδυνα εγκλήματα (264-289 Π.Κ.) Εμπρησμός-έκρηξη: 104 κρατούμενοι.

- Για εγκλήματα κατά της ζωής (299-307 Π.Κ.)-ανθρωποκτονία: 1.204 κρατούμενοι.

- Για σωματικές βλάβες (308-315 Π.Κ.)-απλές επικίνδυνες: 120 κρατούμενοι.

- Για εγκλήματα κατά της προσωπικής ελευθερίας (322-335 Π.Κ.)-αρπαγή, παράνομη κατακράτηση, απαγωγή: 279 κρατούμενοι.

- Για εγκλήματα κατά της προσωπικής ελευθερίας (336-353 Π.Κ.)-βιασμός, ασέλγεια, αποπλάνηση, μαστροπεία, σωματεμπορία: 516 κρατούμενοι.

- Για εγκλήματα κατά της ιδιοκτησίας-υπεξαίρεση, κλοπή, ληστεία (372-384 Π.Κ.): 3607 κρατούμενοι.

- Για εγκλήματα κατά περιουσιακών δικαιωμάτων (385-406 Π.Κ.)-απάτη, εκβίαση, αποδοχή προϊόντων εγκλήματος: 219 κρατούμενοι.

- Για παράνομη υιοθεσία: 12 κρατούμενοι.

- Για αρχαιοκαπηλία: 6 κρατούμενοι.

- Για φοροδιαφυγή-χρέη στο δημόσιο: 149 κρατούμενοι.

- Για ναρκωτικά: 3.093 κρατούμενοι.

- Για παράνομη μεταφορά λαθρομεταναστών (Ν. 3386/05): 1241 κρατούμενοι.

- Για παράνομη είσοδο στη χώρα: 53 κρατούμενοι.

- Για πνευματική ιδιοκτησία (Ν. 2121/93): 18 κρατούμενοι.

- Για ξέπλυμα χρήματος: 16 κρατούμενοι.

- Για παράνομη επεξεργασία προσωπικών δεδομένων: 2 κρατούμενοι.

- Για λοιπές κατηγορίες αδικημάτων: 424 κρατούμενοι.

Ο υπουργός Δικαιοσύνης ενημέρωσε τους βουλευτές για το πρόγραμμα λειτουργίας νέων καταστημάτων κράτησης, προκειμένου να αυξηθεί η χωρητικότητα του Σωφρονιστικού Συστήματος και αναφέρθηκε και στις νομοθετικές πρωτοβουλίες που έχουν αναληφθεί για την αποσυμφόρηση των φυλακών, τη βελτίωση των συνθηκών κράτησης και τη στήριξη ιδιαιτέρως ευπαθών ομάδων του πληθυσμού των κρατουμένων. 

«Το σωφρονιστικό σύστημα της χώρας μας- δεν πρέπει να κρυβόμαστε- αντιμετωπίζει σημαντικά προβλήματα υπερπληθυσμού και υποστελέχωσης. Αυτό είναι κάτι που μας στενοχωρεί» είπε ο υπουργός ενημερώνοντας για όλα τα μέτρα που βρίσκονται σε εξέλιξη.

Αποφυλάκιση με ευεργετικές διατάξεις

Βάσει των ευεργετικών διατάξεων του ν. 4274/2014 έχουν ήδη αποφυλακισθεί περίπου 800 κρατούμενοι, ενώ ο αριθμός αυτός αναμένεται να αυξηθεί περαιτέρω, καθώς δεν έχουν ακόμη συμπληρώσει τις απαιτούμενες προϋποθέσεις για αποφυλάκιση το σύνολο των κρατουμένων που δύναται να ευεργετηθεί από αυτές.

Αναλυτικότερα, έως 12.8.2014 αποφυλακίσθηκαν:

- 467 κρατούμενοι, με έκτιση των 2/5 της ποινής (Ν. 4274/2014).

- 216 κρατούμενοι, με έκτιση του 1/10 της ποινής (Ν. 4043/2012).

- 42 κρατούμενοι, με έκτιση του 1/5 της ποινής (Ν. 4043/2012).

- 39 κρατούμενοι, με έκτιση του 1/3 της ποινής (Ν. 4139/2013).

- 124 αλλοδαποί κρατούμενοι αποφυλακίστηκαν τυπικά, αλλά παραμένουν έγκλειστοι ως φιλοξενούμενοι, μέχρι είτε να καταστεί εφικτή η απέλασή τους είτε να αρθεί το μέτρο ασφαλείας της απελάσεως τους με την παρέλευση 18μηνου που προβλέπεται από το Ν. 4055/2012.

- 36 κρατούμενοι έχουν υποβάλει αιτήσεις, οι οποίες εκκρεμούν προς εξέταση.

Μεταγωγές

Ο κ. Αθανασίου ενημέρωσε τη διακομματική επιτροπή για πρόσφατη υπουργική απόφαση με την οποία καθίστανται ευνοϊκότερες οι προϋποθέσεις μεταγωγής σε Αγροτικές Φυλακές και Κεντρικές Αποθήκες Υλικού Φυλακών (ΚΑΥΦ), ούτως ώστε να αποσυμφορηθούν τα Κλειστά Καταστήματα Κράτησης της Χώρας προκειμένου να δύνανται να απορροφήσουν τον πλεονάζοντα πληθυσμό των κρατητηρίων των Αστυνομικών Τμημάτων αλλά και να καλυφθούν τα κενά των Αγροτικών Καταστημάτων με εργατικά χέρια.

Οροθετικοί κρατούμενοι

Ο υπουργός είπε ότι αναμένεται να βελτιωθούν σημαντικά οι συνθήκες κράτησης των οροθετικών και λοιπών κρατουμένων στο Νοσοκομείο Κρατουμένων Κορυδαλλού, με τη μεταφορά ικανού αριθμού οροθετικών σε ειδικά διαμορφωμένη πτέρυγα του Παραρτήματος Γυναικών του Καταστήματος Κράτησης Κορυδαλλού, η οποία έχει ανακαινισθεί και μέσα στην τρέχουσα εβδομάδα αναμένεται να ολοκληρωθούν τεχνικές λεπτομέρειες.

Υφ' όρων απόλυση

Ήδη έχει επιτευχθεί αποσυμφόρηση του πληθυσμού του Νοσοκομείου Κρατουμένων Κορυδαλλού κατ΄ εφαρμογή των διατάξεων του Ν. 4242/2014, με την αποφυλάκιση ικανού αριθμού κρατουμένων. Όπως ειδικότερα έκανε γνωστό ο υπουργός Δικαιοσύνης:

- Υπεβλήθησαν 49 αιτήματα για υφ' όρων απόλυση.

- Αποφυλακίστηκαν 33 άτομα.

- Απορρίφθηκαν 6 αιτήματα.

- Εκκρεμούν 9 αιτήματα προς εξέταση από την αρμόδια εισαγγελία.

- Αναμένεται να υποβληθούν άλλα 6 αιτήματα.

Ηλεκτρονική επιτήρηση

Ο υπουργός Δικαιοσύνης χαρακτήρισε πρωτοποριακές τις διατάξεις για το «βραχιολάκι» και ενημέρωσε την επιτροπή ότι κατατέθηκαν προσφορές από τρεις εταιρείες. Δύο από αυτές προσέφυγαν στη δικαιοσύνη για την απόφαση της αρμόδιας επιτροπής για τον ανάδοχο. Οι προσφυγές τους απορρίφθηκαν από τη δικαιοσύνη και αυτή τη στιγμή η υπόθεση της ηλεκτρονικής επιτήρησης βρίσκεται στο στάδιο της οικονομικής προσφοράς. 

Με βάση τον νόμο, το κόστος για τη συσκευή θα το καταβάλει εκείνος που θα κάνει χρήση του μέτρου, εκτός από τους οικονομικά αδύναμους, για τους οποίους το κόστος θα βαρύνει το δημόσιο. Το σύνολο της δαπάνης υπολογίζεται στα 15 ευρώ και αφορά τον κάθε κρατούμενο σε ημερήσια βάση.

Πηγή: Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

«Πώς τα πάτε;», ρώτησε ο τυφλός τον παράλυτο. «Όπως τα βλέπετε», του απάντησε ο παράλυτος....

Ελεύθερο το σεξ στις ελληνικές φυλακές, σύμφωνα με τον νέο σωφρονιστικό κώδικα


Τη δυνατότητα στους κρατούμενους να συνευρίσκονται ερωτικά εντός των φυλακών δίνει ο νέος σωφρονιστικός κώδικας που θα κατατεθεί σύντομα προς ψήφιση στην ελληνική Βουλή.

Ο υπουργός Δικαιοσύνης Χαράλαμπος Αθανασίου έκανε δεκτές εισηγήσεις βουλευτών κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης της αρμόδιας κοινοβουλευτικής επιτροπής που συζήτησε το συγκεκριμένο θέμα.

Ο κ. Αθανασίου εκτιμά πως το μέτρο αυτό, που έχει υιοθετηθεί εδώ και πολλά χρόνια σε ευρωπαϊκές χώρες, ήρθε η στιγμή να εφαρμοστεί και στη χώρα μας.

Σύμφωνα με πληροφορίες, τους κρατούμενους θα μπορούν να επισκέπτονται οι σύζυγοί τους ή οι μόνιμοι σύντροφοί τους. Παραμένει, ωστόσο, το ερώτημα σε ποιες φυλακές θα εφαρμοστεί το μέτρο αυτό, καθώς λόγω του γνωστού συνωστισμού δεν υπάρχουν διαθέσιμοι χώροι ώστε να συνευρίσκονται ερωτικά τα ζευγάρια.

Εκτός από αυτό το ζήτημα, ο κ. Αθανασίου διαπίστωσε ότι το μείζον θέμα αυτή τη στιγμή στις ελληνικές φυλακές είναι ο όγκος των κρατουμένων, καθώς οι έγκλειστοι είναι πάνω από 11.000, όταν η συνολική χωρητικότητα των φυλακών δεν ξεπερνά τα 9.800 άτομα.

Πηγή: www.iefimerida.gr

Σάββατο, 15 Νοεμβρίου 2014

Σωφρονιστική πολιτική, η «αντιπαθής» πολιτική;

Συντάχθηκε απο την Έφη Λαμπροπούλου

Ανάλογα με το αντικείμενο στο οποίο αναφέρεται κάθε δημόσια πολιτική είναι περισσότερο ή λιγότερο ελκυστική είτε στους ίδιους τους πολιτικούς, είτε στην κοινή γνώμη ή τα ΜΜΕ, π.χ. η οικονομική είναι η δύσκολη πολιτική, η δημόσια διοίκηση η απαιτητική πολιτική, ο πολιτισμός και ο τουρισμός είναι η χαρούμενη πολιτική, ενώ η σωφρονιστική πολιτική ήταν ανέκαθεν, πολύ περισσότερο δε τώρα, η αντιπαθής πολιτική. Το υπουργείο Δικαιοσύνης το οποίο ασχολείται με δύο ζητήματα, τα δικαστήρια και τα καταστήματα κράτησης δεν ήταν ποτέ αγαπητό από τους υποψήφιους υπουργούς. Όσον αφορά τα δικαστήρια, το υπουργείο ασκεί μάλλον έναν αφ’υψηλού έλεγχο χωρίς ουσιαστικές παρεμβάσεις ή προσπάθειες για αλλαγές στη γενικότερη λειτουργία των δικαστηρίων. Οι αποφάσεις λαμβάνονται από την οργάνωση της δικαιοσύνης. Αντιθέτως, στα καταστήματα κράτησης ο ρόλος του είναι καταλυτικός.

Ι. Ενώ τα καταστήματα κράτησης συγκέντρωναν ανέκαθεν το ενδιαφέρον των ειδικών και των πολιτικών, από τα μέσα της δεκαετίας του ’90 παρατηρήθηκε σταδιακή υποχώρηση του ενδιαφέροντος και μετατόπιση της συζήτησης στην εγκληματικότητα, για να επανέλθει το θέμα των φυλακών με τις δύο θεαματικές αποδράσεις του Βασίλη Παλαιοκώστα και Αλκέτ Ριζάι το 2006 και το 2009, και την εξαφάνισή του Χριστόδουλου Ξηρού ο οποίος παραβίασε την άδειά τον Φεβρουάριο 2014. Και πάλι όμως το ενδιαφέρον παραμένει υποτονικό με διαφορετική οπτική από το παρελθόν. Προηγουμένως, τόσο οι πολιτικοί όσο και οι ειδικοί αναφέρονταν στις συνθήκες διαβίωσης και την ανάγκη βελτίωσης των υποδομών, την εφαρμογή εναλλακτικών ποινών στη στέρηση της ελευθερίας, στα προγράμματα βελτιωτικής μεταχείρισης (εργασία, εκπαίδευση) και την ανάγκη ουσιαστικής υποστήριξης της κοινωνικής επανένταξης των αποφυλακιζομένων. Τώρα περιορίζεται σε πρακτικά προβλήματα και είναι εμφανής η απροθυμία να θιγούν ζητήματα σε βάθος, ακόμη και προσωρινά, από όλες τις πλευρές με πρώτα τα ΜΜΕ.

Οι φυλακές προσέφεραν επίσης ένα ευρύ πεδίο άσκησης συμβολικής πολιτικής. Αυτή εκφράσθηκε με τις συχνές νομοθετικές μεταβολές επιμέρους ζητημάτων και με προσθήκες στη σχετική νομοθεσία, με απώτερο στόχο να δείχνουν το ενδιαφέρον των κυβερνήσεων και εν γένει της πολιτικής, καθώς και τη δραστηριοποίησή τους για το θέμα. Όμως, ουσιαστικές βελτιώσεις ή αλλαγές αναστέλλονταν, συνήθως, χωρίς σαφή αιτιολογία.

Η μείωση του ενδιαφέροντος για τα σωφρονιστικά καταστήματα δεν αφορά μόνο την Ελλάδα, αλλά τις περισσότερες ανεπτυγμένες χώρες. Στην Ελλάδα συνδέεται με πολύ έντονες αλλαγές στην εγκληματικότητα εξαιτίας των γενικότερων κοινωνικοπολιτικών και οικονομικών ανακατατάξεων στα γειτονικά βαλκανικά κράτη αρχικά, και της ελευθερίας κινήσεων στα σύνορα στη συνέχεια. Εκτός από την αύξηση της κοινής εγκληματικότητας, αδικήματα, όπως ένοπλες ληστείες και απαγωγές ή ξεκαθαρίσματα λογαριασμών με δολοφονίες, εκτεταμένο εμπόριο πορνείας, ανήκουστα για τη χώρα μέχρι το 1990, έγιναν πιο συνηθισμένα. Συνολικά, μέθοδοι, μορφές και οργάνωση της εγκληματικής δράσης παρουσίασαν σημαντικές μεταβολές ως έκφραση της παγκοσμιοποίησης και των οικονομικο-πολιτικών ανακατατάξεων στο περιβάλλον της Ελλάδας.

Ενώ μεταξύ 1980-85 τα καταγεγραμμένα κακουργήματα δεν ξεπερνούσαν τα 1.500 ετησίως, στη συνέχεια παρατηρείται υπερπενταπλασιασμός τους - 2000: 4.444, 2005: 5.672, 2009: 8.550-, και υπερτετραπλασιασμός της αναλογίας τους στον πληθυσμό (12/100 χιλ., 55/100, 82/100 χιλ). [1] Μια μικρή ένδειξη της επίδρασης των οικονομικο-πολιτικών αλλαγών αποτελεί ίσως η αύξηση των κακουργημάτων ειδικά το διάστημα 1990-96, η μεγαλύτερη αύξηση των πρόσφατων δεκαετιών με επταπλασιασμό τόσο του απόλυτου αριθμού τους (4.692-8.244) όσο και της αναλογίας τους στον πληθυσμό εκείνη την περίοδο: 51-86 ανά 100 χιλ. κατοίκους. Γενικά τα κακουργήματα από 0,3% έφτασαν στο 2,2-2,6% των καταγραφέντων αδικημάτων. Η αναλογία του συνόλου των αδικημάτων ανά 100 χιλ. κατοίκους, συνυπολογιζομένων των έντονων αυξομειώσεων, αναπτύχθηκε μέσα σε είκοσι έτη από 3.400 σε 4.300, για να μειωθεί το 2009 σε 3.687 αδικήματα ανά 100 χιλ. κατοίκους ηλικίας άνω των οκτώ ετών. Έτσι κι αλλιώς ο αριθμός των καταγεγραμμένων αδικημάτων είναι μόνον ένας δείκτης μέτρησης της εγκληματικότητας, διότι η βαρύτητα και το είδος του αδικημάτων είναι ένας άλλος εξίσου σοβαρός. Η μεγαλύτερη αύξηση παρατηρείται στις καταγεγραμμένες κλοπές (περισσότερες από 100 χιλ. τον χρόνο, 2011: 106.983, 2013: 97.690) και τις ληστείες (περί τις 4 χιλ., δηλ. περί τις 10 ληστείες την ημέρα˙ 2011: 4.544, 2013: 3.904), καθώς επίσης στην πλαστογραφία εγγράφων, πιστοποιητικών, αδικημάτων που σχετίζονται με τη νομοθεσία περί ναρκωτικών, λαθρεμπόριο κ.ά. Ως εκ τούτου, τα παραπάνω σε συνδυασμό με την πιθανολογούμενη θυματοποίηση μεγάλου μέρους του πληθυσμού και τη σκανδαλολογία των ΜΜΕ, ατόνησαν το έστω υποτυπώδες ενδιαφέρον του κοινού και μερίδας ειδικών για την κατάσταση στις φυλακές.

Μοναδικοί φορείς που εξακολούθησαν να δείχνουν ενδιαφέρον ήταν οι δικηγορικοί σύλλογοι, κυρίως διότι αφορά τη δυνατότητα υπεράσπισης των πελατών τους, πρωτοβουλίες δικηγόρων, και επιτροπές για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τα δικαιώματα των κρατουμένων, ιδιαίτερα μετά τις συλλήψεις και την προφυλάκιση τα τελευταία χρόνια κατηγορουμένων για τρομοκρατία. Στις φυλακές ασκείται παραδοσιακά ένας υποτυπώδης κοινωνικός έλεγχος με την παρουσία φορέων, όπως δικηγορικών συλλόγων, επιτροπών που αναφέραμε, εθελοντικών ή φιλανθρωπικών οργανώσεων και μετά το 2000, ΜΚΟ.

Ανέκαθεν η εποπτεία εκτέλεσης των ποινών και η προστασία των δικαιωμάτων των κρατουμένων διενεργείτο από εισαγγελικούς λειτουργούς, σύμφωνα με τις αρμοδιότητές τους όπως ορίζονται στον Σωφρονιστικό Κώδικα (άρ. 85 ΣΚ, άρ. 572 ΚΠΔ) και τον Εσωτερικό Κανονισμό των καταστημάτων κράτησης (τύπου Α' και Β' , άρ. 7, Υ.Α. 58819-7/4/2003, ΦΕΚ Β-463). Ο έλεγχος όμως που ασκούν οι αρμόδιοι εισαγγελείς είναι συνήθως τυπικός, λόγω του υπερπληθυσμού και των πολλών καθηκόντων τους.

Το 2002 δημιουργήθηκε Σώμα Επιθεώρησης και Ελέγχου των Καταστημάτων Κράτησης (Σ.Ε.Ε.Κ.Κ.), οι «ράμπο των φυλακών» όπως τους ονόμασαν, με στόχο τακτικούς και έκτακτους ελέγχους για την εύρυθμη λειτουργία των φυλακών και τη διαφάνεια των συνθηκών κράτησης (Ν. 3090/2002, άρ. 3[2] ΦΕΚ Α 329-24/12/2002). Το εννεαμελές Σώμα, επικεφαλής του οποίου είναι συνταξιούχος δικαστικός λειτουργός και μέλη του δημόσιοι υπάλληλοι ή υπάλληλοι ΝΠΔΔ που αποσπώνται στο υπουργείο Δικαιοσύνης (άρ. 3[3]), αποτελεί ειδική υπηρεσία του Υπουργείου υπαγόμενη απευθείας στον Γενικό Γραμματέα (του Υπουργείου). Μέχρι τώρα το Σώμα δεν έχει δημοσιεύσει κάποια έκθεση, αν και είναι γεγονός ότι δεν στελεχώθηκε αμέσως με την ίδρυσή του. Απουσιάζει, μάλιστα, όλα αυτά τα χρόνια οιαδήποτε αναφορά στις δράσεις του ακόμα και από την Ετήσια έκθεση του Γενικού Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης (2012), στην οποία καταγράφεται συνοπτικά το έργο όλων των ελεγκτικών σωμάτων της δημόσιας διοίκησης.

Τα σωφρονιστικά καταστήματα υπόκεινται επίσης στην αρμοδιότητα της ανεξάρτητης Αρχής του Συνήγορου του Πολίτη ως περιφερειακές υπηρεσίες του υπουργείου Δικαιοσύνης, και επομένως ως κοινές δημόσιες υπηρεσίες (Άρ. 103 παρ. 9 Συντ/τος), η οποία δείχνει και ιδιαίτερο ζήλο για το θέμα.

ΙΙ. Η αύξηση του αριθμού και της βαρύτητας των αδικημάτων συνοδεύτηκε από την επιβολή αυστηρότερων ποινών. Αν και η αντεγκληματική πολιτική χαρακτηριζόταν από επιείκεια τόσο κατά την επιβολή του νόμου όσο και κατά την εφαρμογή του, τα τελευταία χρόνια υπάρχει στροφή στην αυστηρότητα. Τον Μάρτιο 2007, ο ΔΣΑ εξέφρασε σε ανακοίνωσή του τον προβληματισμό και την ιδιαίτερη ανησυχία του με τα όσα διαδραματίζονται στον χώρο της Δικαιοσύνης. Μεταξύ άλλων αναφέρθηκε στην αυστηροποίηση των ποινών ως αντίδραση των δικαστών σε υποθέσεις ‘διαφθοράς’ συναδέλφων τους, γνωστές ως ‘παραδικαστικό’, στην προσπάθειά τους να εμφανίζονται αδέκαστοι και στη de facto κατάργηση της αρχής της επιείκειας, ιδίως υπέρ των πιο αδύναμων κατηγοριών πολιτών, παρά τις έντονες αντιδράσεις του Συλλόγου, αλλά και του ίδιου του Προέδρου του Αρείου Πάγου. Επίσης, ότι ο θεσμός της προσωρινής κράτησης, κατά παραγνώριση των υπό του νόμου τιθεμένων όρων και προϋποθέσεων, συνεχίζει να χρησιμοποιείται από σημαντική μερίδα δικαστικών λειτουργών, ως ‘προκαταβολή’ ποινής.[2]

Όμως και αυτή η αύξηση της διάρκειας των ποινών είναι μάλλον περιορισμένη, δηλ. δεν αφορά το μεγαλύτερο μέρος των καταδικασθέντων, αλλά των πιο ευάλωτων, και όχι κατ’ ανάγκην των πιο αδύναμων, όπως προαναφέρθηκε. Η χρήση της προφυλάκισης οφείλεται, κατά την γνώμη μου, στη βαρύτητα των αδικημάτων, στον μεγάλο αριθμό των αλλοδαπών κατηγορούμενων υπόπτων, οι οποίοι δεν έχουν σταθερή διαμονή και υπάρχει «κίνδυνος φυγής» κατά την εκτίμηση ανακριτή και εισαγγελέα ή δικαστικού συμβουλίου, οφείλεται επίσης στον φόρτο εργασίας των εισαγγελιών και των δικαστηρίων ώστε να μελετήσουν ενδελεχώς την υπόθεση εξ αρχής, ενώ σε κρίσιμες υποθέσεις προτιμούν την προφυλάκιση για να μην αποδειχθεί στην πορεία ότι έκαναν λάθος και διαφύγει ο κατηγορούμενος. Ο φόρτος όμως των δικαστηρίων και η αργοπορίες στο να εκδικάζονται οι υποθέσεις έχει οδηγήσει στο να αποφυλακίζονται άτομα λόγω παρόδου του χρόνου προφυλάκισης χωρίς να δικαστούν. με τα γνωστά αποτελέσματα της εξαφάνισης τον Οκτώβριο 2011 της ομάδας Mαζιώτη (3 άτομα) μετά την αποφυλάκισή τους, και στις 10 Φεβρουάριο 2014 ενός ακόμη κατηγορουμένου για τρομοκρατική δράση, του Κώστα Σακκά, λόγω παρέλευσης του 18μήνου. Είναι λυπηρό ότι για τουλάχιστον 20 χρόνια, δεν υπάρχει καμιά ουσιαστική βελτίωση στο σύστημα ελέγχου ούτε των εν αδεία τελούντων και των υποδίκων αποφυλακισθέντων (παρά την ύπαρξη των επιμελητών κοινωνικής αρωγής), ούτε και βελτίωση στην ταχύτητα απονομής δικαιοσύνης που αντιμετωπίστηκε κυρίως με την αύξηση των μονομελών και την κατάργηση αριθμού τριμελών πλημμελειοδικείων, πράγμα το οποίο επηρέασε την ποιότητα αποφάσεων και μετέθεσε το πρόβλημα στα δευτεροβάθμια δικαστήρια.

Ο ρόλος των ειδικών σε αυτές τις εξελίξεις είναι περιορισμένος. Η μια μερίδα αντιμετωπίζει κατάσταση τεχνικά και βραχυπρόθεσμα. Η άλλη, συνήθως, αντιμετωπίζει την κατάσταση (την οποία οι περισσότεροι από εμάς εν πολλοίς αγνοούν στις λεπτομέρειές της) μάλλον ιδεοληπτικά παρά ρεαλιστικά και ολοκληρωμένα, σαν να μη θέλουν να καταλάβουν ότι η κατάσταση είναι πολύ πιο σοβαρή και επικίνδυνη, ότι ο πληθυσμός των φυλακών είναι εντελώς διαφορετικός απ’ότι στο παρελθόν, ούτε καν όπως ήταν το 2000. Είναι πάντως αξιοσημείωτο, ότι η μείωση του ενδιαφέροντος για τα καταστήματα κράτησης συνοδεύτηκε από μεγάλη αύξηση του πληθυσμού τους και την κατασκευή νέων φυλακών. Έτσι ο αριθμός των κρατουμένων έφθασε τον Ιανουάριο 2014 τα 12.655 άτομα, απίστευτος αριθμός για την χώρα, αν λάβουμε υπόψη μας την κατάσταση μέχρι το 1990, και η αναλογία τους 117 κρατουμένους ανά 100 χιλ., εκ των οποίων το 21,4% υπόδικοι και 59% αλλοδαποί. Ενδεικτικά, το 1970 ο αριθμός των κρατουμένων ανερχόταν στους 2.643 κρατουμένους, το 1980 στους 2.472, το 1990 στους 3.537, το 1995 στους 3.825, το 2001 στους 6.074, και το 2010 στους 11.364 [101/100 χιλ.][3].

Τα προηγούμενα έχουν οδηγήσει τις φυλακές σε εκρηκτική κατάσταση παρά τις προσπάθειες ελέγχου του υπερπληθυσμού με την σε τακτά χρονικά διαστήματα (ξεκινώντας από το 1984) διεύρυνση των ορίων μετατροπής της ποινής στους 12 και στους 18 μήνες, για να επεκταθεί στους 24 μήνες και αργότερα στα τρία έτη (άρ. 82 [1,2] ΠΚ). Η μετατροπή της ποινής συμπαρασύρει συνήθως την αναστολή εκτέλεσηςτης ποινής και την υφόρον απόλυση. Eντούτοις, η κατάσταση στα καταστήματα κράτησης, ειδικά μετά το 2000, γίνεται απάνθρωπη και προσβλητική για τους κρατουμένους και όλη την χώρα, αφού η χωρητικότητα υπερκαλύπτεται κατά 140-170%. Το 2005, ο Ν. 3346 έδωσε τη δυνατότητα μ.ά. στους κρατούμενους με ποινή φυλάκισης για πλημμέλημα να αποφυλακισθούν, εφόσον κατά τη δημοσίευση του νόμου είχαν εκτίσει με οποιονδήποτε τρόπο (π.χ. με ευεργετικό υπολογισμό ή ως προφυλάκιση) το 1/5 της ποινής τους, η οποία δεν ήταν μεγαλύτερη των δύο ετών και το 1/3 εάν ήταν μεγαλύτερη των δύο ετών (άρ. 30). Η εφάπαξ εφαρμογή των μέτρων δείχνει την πυροσβεστική αντιμετώπιση και την πίεση στην οποία βρίσκονται οι αρμόδιοι, οι οποίοι ενεργούν τελικά σε βάρος της ασφάλειας του κοινωνικού συνόλου, εάν δεχθούμε ότι υπάρχει στοιχειώδης αναλογία μεταξύ διαπραχθέντων αδικημάτων και επιβληθεισών ποινών.

Το ίδιο είχε γίνει και το 1999 με τον Ν. 2721 (άρ. 15). Ανάλογες προσπάθειες επαναλαμβάνονται και τώρα με τη μια ή την άλλη μορφή (όπως π.χ. Ν. 4043/2012, άρ. 19, Ν. 4242/2014 Αποφυλακίσεις χρονίως πασχόντων, γυναικών κρατουμένων με ανήλικα παιδιά στη φυλακή). Παρόλα αυτά, η ανοδική πορεία δεν ανατράπηκε ούτε με τα κατά καιρούς σύγχρονα «αμνηστευτικά διατάγματα» για να θυμηθούμε το παρελθόν, ούτε και με την αύξηση των θέσεων, αφού αυτές συμπαρασύρουν τον αριθμό των κρατουμένων. Για παράδειγμα, το 2002 με 5.284 θέσεις ο πληθυσμός έφτασε σύμφωνα με στοιχεία του Συμβουλίου της Ευρώπης και της Eurostatτα 8.507 άτομα, το 2005 με 5.584 θέσεις στους 9.589 κρατούμενους,[4] το 2010 η κατάσταση εμφανίζεται λίγο καλύτερη με 9.223 θέσεις και 11.364 κρατούμενους.

Ακόμη πιο θλιβερή είναι η κατάσταση στο νοσοκομείο κρατουμένων, λόγω του αυξανόμενου αριθμού οροθετικών κρατουμένων και πασχόντων από μεταδοτικές ασθένειες. Στο νοσοκομείο νοσηλεύονται 139 οροθετικοί κρατούμενοι από 45 το 2011. Το 2013 υπήρχαν 100 κρεβάτια και περίπου 230 στο ψυχιατρείο, όλα για άνδρες, ενώ για τις 600 γυναίκες κρατούμενες ούτε ένα.[5] Η κατάσταση του νοσοκομείου κρατουμένων είναι δυσάρεστη και για άλλους λόγους, την τεράστια έλλειψη ιατρικού και νοσηλευτικού και των περικοπών.[6] Είναι μάλλον μάταιο να αναμένουμε ότι η κατάσταση θα βελτιωθεί υπό τις παρούσες οικονομικές συνθήκες με τη διάλυση του δημόσιου συστήματος υγείας. Παρ’ όλα αυτά, η λειτουργία από το 2011 της τηλε-ψυχιατρικής για όλες τις γυναίκες που χρειάζονται υποστήριξη στις φυλακές της Θήβας είναι ενθαρρυντική.

Συνοψίζοντας, ενώ όλη τη δεκαετία του ’80 ο αριθμός των κρατουμένων μειώνεται, από τα μέσα του ’90 αυξάνεται σταδιακά παρά τη συχνή νομοθέτηση εναλλακτικών μέτρων, εντός της καθιερωμένης πολιτικής, ώστε να αποφευχθεί η εισαγωγή στις φυλακές. Παράλληλα, αυξάνει η βαρύτητα των αδικημάτων, ο αριθμός των αλλοδαπών, των υποδίκων και των κρατουμένων για παραβάσεις της νομοθεσίας περί ναρκωτικών ουσιών. Μετά το 1998, ο αριθμός των υποδίκων κυμαίνεται στο 24-30% του πληθυσμού των κρατουμένων, και των αλλοδαπών στο 45-50% των καταδίκων κρατουμένων, οι οποίοι εκπροσωπούν και το 14-25% του συνόλου των υποδίκων.[7] Η Σύμβαση (1983/1985) για την μεταφορά αλλοδαπών καταδίκων (Ν. 1708/1987) με το Πρόσθετο Πρωτόκολλο (18/12/1997, Ν. 3351/2005) και οι διμερείς συμφωνίες της Ελλάδας δεν βελτίωσαν την κατάσταση. Το 2000 οι κρατούμενοι για αδικήματα της νομοθεσίας περί ναρκωτικών εκπροσωπούσαν το 28% των κρατουμένων, το 2004 το 35,4%, ενώ το 2008 το 42.7%.[8]



III. Όπως σημειώνει το 2008 η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, «η κατασκευή νέων καταστημάτων κράτησης, αποτελεί, συστηματικά, την καρδιά των απαντήσεων της ηγεσίας του υπουργείου Δικαιοσύνης»[9] σε τυχόν ερωτήσεις και κριτική την κατάσταση στις φυλακές από οποιαδήποτε πλευρά κι αν προέρχεται. Έτσι, από 27 στο τέλος του 1999 τα καταστήματα κράτησης αυξήθηκαν σε 33.

Η ανέγερση νέων σωφρονιστικών καταστημάτων θα μπορούσε να θεωρηθεί θετική από την άποψη της βελτίωσης των συνθηκών διαβίωσης των κρατουμένων. Εάν λάβουμε υπόψη όμως τη διεθνή[10] και την ελληνική εμπειρία, σε συνδυασμό με την ακολουθούμενη σωφρονιστική πολιτική ιδιαίτερα τις δύο τελευταίες δεκαετίες στη χώρα μας, δεν μπορούμε να είμαστε αισιόδοξοι. Το παράδειγμα του Ειδικού Καταστήματος Κράτησης Νέων στον Αυλώνα και τον Βόλο, του Αγροτικού Καταστήματος Ανηλίκων στην Κασσαβέτεια ή ακόμη και της Δικαστικής Φυλακής Κορυδαλλού, αλλά και των νεόκτιστων φυλακών από το 2000 και μετά, έδειξαν ότι η ανέγερση νέων σωφρονιστικών καταστημάτων ή η δημιουργία περισσότερων θέσεων στις φυλακές οδήγησε σε ακόμη μεγαλύτερη αύξηση των κρατουμένων.

Η δημιουργία νέων φυλακών αποτελεί, επομένως, παρέμβαση καθαρά διαχειριστική. Τις δεκαετίες 1970 και ’80 τα μέτρα που λήφθηκαν από τις κυβερνήσεις ήταν λίγο έως πολύ σπασμωδικά μετά από εξεγέρσεις, αποδράσεις και αυτοκτονίες κρατουμένων στα σωφρονιστικά καταστήματα της χώρας, βελτίωσαν ωστόσο από πολλές απόψεις τις συνθήκες. Όμως τις επόμενες δεκαετίες οι παρεμβάσεις οφείλονται σε πρακτικούς-«προληπτικούς» λόγους, δηλαδή τον έλεγχο του συστήματος και τη συντήρηση της λεπτής ισορροπίας του για την αποφυγή βίαιων εκρήξεων ή/και την έκθεση της χώρας στη διεθνή και λοιπή ευρωπαϊκή κοινότητα, και είναι ακόμη περισσότερο σπασμωδικές και πρόχειρα μελετημένες, όπως π.χ. η αναγγελία για χρήση ή όχι ηλεκτρονικού βραχιολιού, εάν θα είναι αγορασμένο ή νοικιασμένο. Η δε διοίκηση των φυλακών έχει αφήσει να εννοηθεί ότι πιέζεται αφόρητα από το περιβάλλον των κρατουμένων.



IV. Η CPT, επιτροπή του Συμβουλίου της Ευρώπης για την πρόληψη της ταπεινωτικής μεταχείρισης,[11] έχει κατ’ επανάληψη αξιολογήσει αρνητικά την χώρα κατά τις επισκέψεις της και έχει διαπιστώσει μ.ά. εκτός από τον υπερπληθυσμό, την «ενδεή κατάσταση» των φυλακών, και την ανάγκη να βελτιωθούν οι παρεχόμενες υγειονομικές υπηρεσίες στους κρατούμενους με τη διάθεση περισσότερων πόρων από το ελληνικό κράτος.[12]

Ειδικά το ελλιπές νοσηλευτικό/ιατρικό προσωπικό[13] έχει αποτελέσει σημείο κριτικής της Επιτροπής. Όμως, γιατροί και νοσηλευτές για διάφορους λόγους (πιθανότερο οικονομικούς) δεν δείχνουν ενδιαφέρον να εργαστούν στα καταστήματα κράτησης, γι’ αυτό κυρίως το υπουργείο καλύπτει τις ανάγκες από προσωπικό μερικής απασχόλησης (κατ’ επίσκεψη). Το δυο φορές ανακοινωθέν μέτρο του Υπουργείου (2008, 2014) για την ένταξη των νοσοκομείων κρατουμένων στο ΕΣΥ δεν έχει υλοποιηθεί.

Η CPT προχώρησε τον Μάρτιο 2011 σε Δημόσια Δήλωση για την κατάσταση των φυλακών στην Ελλάδα. «Η CPT διαπίστωσε σταθερή επιδείνωση των συνθηκών ζωής και της μεταχείρισης των κρατουμένων στις φυλακές κατά τη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας. Η Επιτροπή εντόπισε αριθμό ουσιαστικών διαρθρωτικών ζητημάτων (έμφαση Ε.Λ.) εξαιτίας των οποίων υπονομεύονται οι προσπάθειες θεραπείας της κατάστασης.

Μεταξύ αυτών η έλλειψη στρατηγικού σχεδίου για τη διοίκηση του συστήματος των φυλακών(έμφαση Ε.Λ.), οι οποίες αποτελούν πολύπλοκα ιδρύματα, η έλλειψη αποτελεσματικού συστήματος εκθέσεων και εποπτείας και η ανεπαρκής διοίκηση του προσωπικού (έμφαση Ε.Λ.). Στις εκθέσεις της η CPT έχει τονίσει την ακατάλληλη υλικοτεχνική υποδομή, την απουσία δραστηριοτήτων των κρατουμένων και την ανεπαρκή υγειονομική περίθαλψη.[14] Η Επιτροπή διαπίστωσε ότι λόγω της ανεπαρκέστατης στελέχωσης των φυλακών, ο έλεγχος στους κοιτώνες ορισμένων φυλακών που επισκέφθηκε έχει στην πράξη αφεθεί σταδιακά στα χέρια ομάδων ισχυρών κρατουμένων. Τα προβλήματα αυτά επιτείνονται λόγω του σοβαρού συνωστισμού στις περισσότερες ελληνικές φυλακές.

Οι ελληνικές αρχές οφείλουν επιτέλους να αναγνωρίσουν ότι το σωφρονιστικό σύστημα όπως λειτουργεί σήμερα δεν είναι σε θέση να παράσχει ασφάλεια και προστασία στους κρατούμενους(έμφαση Ε.Λ.). Οι συζητήσεις με τις αρμόδιες κεντρικές αρχές στην Αθήνα ανέδειξαν την έλλειψη κατανόησης εκ μέρους τους της πραγματικής κατάστασης στα σωφρονιστικά καταστήματα της χώρας.

Με τα ευρήματα της επίσκεψης του 2011 επιβεβαιώνεται ότι (…) καμία ενέργεια δεν έχει γίνει στην κατεύθυνση της συμμόρφωσης με τις επανειλημμένες συστάσεις της CPT για τη βελτίωση της κατάστασης στις εγκαταστάσεις που επισκέφθηκε το κλιμάκιο και δη όσον αφορά τις συνθήκες διαβίωσης, τη στελέχωση, τις δραστηριότητες των κρατουμένων και συγκεκριμένες πτυχές της υγειονομικής περίθαλψης, για να μην αναφέρουμε τα φαινόμενα βίας μεταξύ κρατουμένων».[15]

Ένα ενδιαφέρον θέμα που μας δίνεται η δυνατότητα να θίξουμε με βάση τις παρατηρήσεις και τις συστάσεις της Επιτροπής είναι το φυλακτικό προσωπικό. Η Επιτροπή τονίζει σε παλαιότερη έκθεσή της (2006) ότι παρά τις προσλήψεις φυλακτικού προσωπικού ουδεμία βελτίωση της αναλογίας του ως προς τους κρατούμενους υπάρχει. Επίσης, ότι η εκπαίδευσή του είναι υποτυπώδης και ρητή η αδυναμία του να ανταπεξέλθει στα καθήκοντά του αποτελεσματικά, διότι οι υπάλληλοι δεν καταρτίζονται ικανοποιητικά ούτε ανανεώνονται οι γνώσεις τους με σεμινάρια και τεχνικές.[16]

Το υπουργείο Δικαιοσύνης καίτοι πραγματοποιούσε (μέχρι το 2010) τακτικά προσλήψεις σωφρονιστικού προσωπικού, δεν αυξήθηκε η αναλογία του προς τους κρατουμένους, αλλά μειώθηκε σε σχέση με τη δεκαετία του 1990. Το 1990 το προσωπικό φύλαξης ανερχόταν σε 1.716 άτομα (αναλογία 3:1), το 1996 σε 1.648 (3,1:1), το 2000 σε 1.711 (4,7:1), τον Μάιο 2008 σε 2.464 άτομα (4,8:1) και τον Μάρτιο 2014 σε 1.995 άτομα (6,3:1). Σ’ αυτούς δεν περιλαμβάνεται η εξωτερική φρούρηση των φυλακών.

Η αύξηση της αναλογίας φυλακτικού προσωπικού και κρατουμένων παρά την τακτική και κατά προτεραιότητα πρόσληψη σε σχέση με άλλους κλάδους των καταστημάτων κράτησης μπορεί να ερμηνευτεί είτε με το αρκετά υψηλό ποσοστό προσωπικού που συνταξιοδοτείται, παραιτείται, αποσπάται ή μετατίθεται σε άλλη υπηρεσία του υπουργείου Δικαιοσύνης (συνήθως κατόπιν αίτησής του), αλλά και στην αύξηση των καταστημάτων κράτησης και την αύξηση των κρατουμένων. Παρατηρούμε λοιπόν να διαγράφεται ο ίδιος κύκλος όπως με τα όρια της μετατροπής, της αναστολής και της υφόρον απολύσεως: τα όρια διευρύνονται και παρόλα αυτά οι κρατούμενοι αυξάνουν. Αν και προσλαμβάνεται φυλακτικό προσωπικό, εν τούτοις δεν επαρκεί. Στις 11 Απριλίου 2014 εντάχθηκαν 372 πρώην δημοτικοί αστυνομικοί στο φυλακτικό προσωπικό των καταστημάτων κράτησης και αναμένεται η πρόσληψη ακόμη 692 ατόμων, σύμφωνα τουλάχιστον με τα δημοσιεύματα του Τύπου.[17]

Πλην όμως των άλλων προβλημάτων παρατηρείται και η γνωστή στη δημόσια διοίκηση ανορθολογική κατανομή προσωπικού. Για παράδειγμα, τον Μάρτιο του 2014 στη γυναικεία φυλακή της Θήβας με 417 κατάδικες κρατούμενες υπηρετούσαν 81 σωφρονιστικοί υπάλληλοι, δηλ. αναλογία 1:5, 2 ψυχολόγοι, 2 κοινωνικοί λειτουργοί και 3 νοσοκόμες. Στη δικαστική φυλακή Κορυδαλλού με πληθυσμό 167 υπόδικες κρατούμενες υπηρετούσαν 190 άτομα σωφρονιστικό προσωπικό, δηλαδή αναλογία 1:1 (!), 3 ψυχολόγοι, 9-10 κοινωνικοί λειτουργοί και 1 νοσοκόμα. Βέβαια, πρέπει να αναφερθεί ότι το προσωπικό ειδικά στις δικαστικές φυλακές είναι επιφορτισμένο με συχνές συνοδείες των υποδίκων στα δικαστήρια, και με μεγαλύτερο αριθμό αλλοδαπών που έχουν αυξημένες ανάγκες.

Η CPT στην έκθεσή της γράφει ότι οι κρατούμενοι της ανέφεραν μόνο λίγες περιπτώσεις φυσικής κακομεταχείρισης από το προσωπικό, εντούτοις παρατηρεί, ήδη από το 2005, αύξηση της φυσικής βίας μεταξύ των κρατουμένων[18] σε σχέση με το παρελθόν. Επίσης, ο Συνήγορος του Πολίτη σε Ανακοίνωσή του στις 3 Μαΐου 2007, υπογραμμίζει ότι ο αυξανόμενος πληθυσμός δημιουργεί άσχημες συνθήκες διαβίωσης που οδηγούν με τη σειρά τους σε προβλήματα πειθαρχίας και εγκληματικής συμπεριφοράς στις φυλακές. Η CPT αναγνωρίζει ότι ο υπερπληθυσμός δημιουργεί σοβαρές δυσκολίες στο σύστημα της φυλακής να αναπτύξει μέτρα για την αντιμετώπιση των προβλημάτων. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να οδηγήσει τις υπηρεσίες σε ηττοπάθεια.[19]

Η Επιτροπή σημειώνει ότι είναι μάλλον αδύνατο το φυλακτικό προσωπικό να προστατέψει τους κρατούμενους, διότι οι φύλακες φοβούνται για τους ίδιους τους εαυτούς τους και διότι δεν έχουν «αποτελεσματική συνδρομή από τη διοίκηση» (effective management support), όπως ανέφεραν.[20] Πολλοί από τους υπαλλήλους εσωτερικής φύλαξης δήλωσαν ότι η κατάρτισή τους είναι ανεπαρκής, και ότι εκτός από την τρίμηνη αρχική εκπαίδευσή τους, σημ. η οποία έχει γίνει πλέον 40 ημέρες, δεν έχουν λάβει καμία άλλη μορφής εκπαίδευση, σεμινάριο κλπ. για να τους βοηθήσει στα καθήκοντά τους.[21] Μόλις το 2011 πραγματοποιήθηκαν σεμινάρια στο προσωπικό, κόστους 563 χιλ. ευρώ, με έμφαση στη διαπολιτισμικότητα και τις επικοινωνιακές δεξιότητες.[22] Όπως τονίζει όμως η Ομοσπονδία τους στο Διεκδικητικό πλαίσιο 2013 «Τα επικαλούμενα από πολλούς σεμινάρια και η έλλειψή τους δεν αποτελούν λύση όπου και όποτε γίνονται. Τα σεμινάρια δεν δημιουργούν γνώση, απλώς τη συμπληρώνουν. Σεμινάρια πρέπει να γίνονται ως συμπλήρωμα γνώσης, κυρίως όμως για την μεταφορά της εμπειρίας και της καταχωρημένης γνώσης στους νεότερους υπαλλήλους».[23]

Έτσι, αφενός υπερπληθυσμός που ευνοεί τη βία, αφετέρου φόβος και αδυναμία του προσωπικού να αντιμετωπίσει τα προβλήματα, αυξάνει την ανασφάλεια και μειώνει την αυτοεκτίμησή του, επιδρώντας αρνητικά στις σχέσεις του με τους κρατούμενους.

Το φυλακτικό προσωπικό στις συζητήσεις του με την αντιπροσωπεία της CPTανέφερε ότι δεν γνωρίζει σπουδαία πράγματα για το τι συμβαίνει στην πτέρυγα της αρμοδιότητάς τους,[24] αλλά ακόμη κι αν γνώριζε ότι υπάρχει πρόβλημα, δεν θα μπορούσε να παρέμβει ούτε έγκαιρα ούτε αποτελεσματικά. Έτσι, οι κρατούμενοι λύνουν μόνοι τους τις διαφορές τους, με το δικό τους τρόπο, γεγονός που αυξάνει την απογοήτευση ιδίως των πιο αδύναμων.[25] Γι’ αυτό η CPT συνέστησε και τότε στις ελληνικές αρχές να καθορίσουν μια εθνική στρατηγική για την αντιμετώπιση της βίας μεταξύ των κρατουμένων και να εξασφαλίσουν ώστε ασύμβατες κατηγορίες κρατουμένων να μη διαβιώνουν μαζί. Επίσης, επανέλαβε την προηγούμενη σύστασή της για τη διαρκή εκπαίδευση όλου του προσωπικού σε σύγχρονες μεθόδους αντιμετώπισης κινδύνων και τεχνικών παρέμβασης.[26]

Σύμφωνα με τον Σωφρονιστικό Κώδικα (άρ. 6) και όπως έχουν ακόμη επισημάνει αρκετοί ειδικοί στο παρελθόν, αλλά και η CPT από την πλευρά της, οι Αρχές της φυλακής έχουν την ευθύνη να προστατεύουν τους κρατούμενους. Ειδικότερα, το προσωπικό των φυλακών πρέπει να είναι σε διαρκή ετοιμότητα και προετοιμασμένο για επίλυση των προβλημάτων και παρέμβαση όποτε χρειάζεται. Αν και αυτό σχετίζεται με μια ικανοποιητική αναλογία κρατουμένων και προσωπικού, απαιτεί όμως και συνεχή εκπαίδευση του προσωπικού, αλλά πάνω απ’ όλα απαιτεί από τις Αρχές ορθολογική κατανομή προσωπικού και τη διάθεση πόρων όχι μόνο για προσλήψεις. Ένα έμπειρο και ικανό προσωπικό μπορεί να ασχολείται με τους κρατούμενους με αξιοπρεπή και ανθρώπινο τρόπο, δίνοντας παράλληλα προσοχή σε θέματα ασφάλειας και ευταξίας. Αυτό θα βελτιώσει τις σχέσεις του με τους κρατούμενους, θα μειώσει τον κίνδυνο κακομεταχείρισης, θα αυξήσει τον έλεγχο και την ασφάλεια στα καταστήματα. Κατά συνέπεια, θα καταστήσει τη δουλειά του προσωπικού πολύ πιο ικανοποιητική[27] και τις συνθήκες για τους κρατούμενους λιγότερο επικίνδυνες και αποκαρδιωτικές. Οι πρόσφατοι θάνατοι του σωφρονιστικού υπαλλήλου Γεωργίου Τσιρώνη αφενός, και του κρατουμένου Ιλί Καρέλι αφετέρου, μαζί με τις αυξανόμενες επιθέσεις εναντίον του φυλακτικού προσωπικού,[28] καθιστούν σαφές ότι η κατάσταση έχει αλλάξει δραματικά.

Οι αρνητικές επιπτώσεις του υπερπληθυσμού και οι περιορισμένες παραγωγικές δραστηριότητες εξισορροπούνται κατά κάποιο τρόπο με την ευχέρεια που έχουν οι κρατούμενοι να κυκλοφορούν ελεύθεροι πολλές ώρες στους χώρους της φυλακής και το προαύλιο.[29] Στις φυλακές εκτελούνται σύντομης διάρκειας προγράμματα επαγγελματικής κατάρτισης και απασχόλησης, συγχρηματοδοτούμενα συνήθως από το ελληνικό κράτος και την Ευρωπαϊκή Ένωση, με περιορισμένο αριθμό θέσεων ενώ δεν είναι πάντα τα πλέον κατάλληλα για τους κρατούμενους. Εξάλλου, είναι γνωστό ότι τα προγράμματα δεν βοηθούν ιδιαίτερα κάποιον στην ανεύρεση εργασίας ως αποτέλεσμα των εφοδίων που απέκτησε καταρτιζόμενος.[30] Επιπροσθέτως, το κόστος για ψυχαγωγία μειώθηκε πολύ μετά το 1995.

Εξαίρεση και θετικό στοιχείο εθνικής πολιτικής αποτελούν τα σχολεία, τα οποία λειτουργούν στα καταστήματα ανηλίκων και τα σχολεία δεύτερης ευκαιρίας σε ορισμένα καταστήματα ενηλίκων για την απόκτηση απολυτηρίου Δημοτικού/Γυμνασίου, οι τέσσερις αγροτικές φυλακές με τις (υπο-)λειτουργούσες βιοτεχνικές και γεωργικές μονάδες τους, η μονάδα παραγωγής άρτου στην Κεντρική Αποθήκη Υλικού Φυλακών (Κορυδαλλού), καθώς και κάποια εναπομείναντα επαγγελματικά εργαστήρια ως συστατικά της υποδομής των φυλακών (μηχανολογίας αυτοκινήτων και δικύκλων, ξυλουργικής, κεραμικής, ψευδοκοσμήματος και ταπητουργίας).

Είναι γεγονός ότι η δυνατότητα της φυλακής να παρέχει κάποια παραγωγική απασχόληση εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τον υπερπληθυσμό, ενώ η βία και ο εκφοβισμός μεταξύ των κρατουμένων εξαρτάται σημαντικά από τις ασχολίες κατά την έκτιση της ποινής.



V. Η Ελλάδα ακολουθεί την πολιτική της επέκτασης του σωφρονιστικού συστήματος αντίστοιχη με άλλες χώρες, ενώ η αντεγκληματική πολιτική της παραμένει ευκαιριακή χωρίς σχεδιασμό. Τα τελευταία χρόνια ταλαντεύεται ανάμεσα σε επιείκεια και αυστηρότητα. Αυτό βοηθά την παράκαμψη μεταρρυθμίσεων στη διοίκηση των φυλακών και τον εκσυγχρονισμό τους (και τεχνολογικά)[31] ή καλύπτει δυσλειτουργίες στην απονομή της δικαιοσύνης. Το πλεονέκτημα της μετατροπής της ποινής λόγω της ελαφράς εγκληματικότητας, έγινε μειονέκτημα ώστε να μη λαμβάνονται σοβαρά μέτρα για την αντιμετώπιση της αυξανόμενης εγκληματικότητας και της ασφάλειας των πολιτών. Οι δικαστές από την πλευρά τους για μην επιβάλουν μετατρέψιμες ποινές, κάνουν χρήση μεγαλύτερης διάρκειας ποινών κατά της ελευθερίας. Έτσι πλήττεται και το κύρος της ποινής και η γενική πρόληψη, ενώ για την ειδική πρόληψη και την επανένταξη ούτε λόγος. Σ’ αυτό συμβάλλει και η αδυναμία οργανωμένης, ρεαλιστικής και ολοκληρωμένης παρέμβασης από την επιστημονική κοινότητα, σε αντίθεση με άλλες επαγγελματικές ομάδες (π.χ. δικηγορικούς συλλόγους).

Το σωφρονιστικό σύστημα της Ελλάδας λόγω τόσο της χαμηλής και όχι ιδιαίτερα σοβαρής εγκληματικότητας, καθώς και της σύνθεσης των εγκλείστων, όσο και λόγω της ομοιογένειας του πληθυσμού της, της ανεκτικότητάς του και των έντονων κοινωνικών δεσμών, θα μπορούσε να αποτελέσει υπόδειγμα στην Ευρώπη ή έστω να επιδιώξει μια ξεχωριστή θέση. Τώρα πλέον είναι μάλλον αδύνατο να επιτύχει κάτι τέτοιο και όπως φαίνεται, ακολουθούνται καθιερωμένες πρακτικές και φαινομενικά «εύκολες» λύσεις. Εκτός των άλλων, η εγκληματικότητα, ο μεγάλος αριθμός κρατουμένων και τα πολλά καταστήματα κράτησης εκλήφθηκαν δυστυχώς ως παρενέργεια της προόδου και του εκσυγχρονισμού με αποτέλεσμα την αδράνεια.

Οι κατά καιρούς αρμόδιοι για τη σωφρονιστική και εν γένει τη δημόσια πολιτική της χώρας, και όχι κατ’ ανάγκη μόνο οι πολιτικοί, θα πρέπει να λάβουν υπόψη τους ότι όσο θα εξαπλώνεται το σωφρονιστικό σύστημα και θα αυξάνονται οι κρατούμενοι, δεν θα μειώνεται η εγκληματικότητα ούτε το αίσθημα ανασφάλειας των πολιτών, αλλά αντιθέτως θα αυξάνει, διότι η τάξη η οποία παράγεται με αυτό τον τρόπο είναι εύθραυστη. Επίσης, «επειδή η ζωή συνεχίζεται και μετά από αυτούς, είναι σκόπιμο να ενδιαφέρονται για τις μακροπρόθεσμες συνέπειες των αποφάσεών τους».




[1] Με βάση στοιχεία της Αστυνομίας για αδικήματα και συλλήψεις και της ΕΛΣΤΑΤ, επεξεργασμένα και οριστικοποιημένα στοιχεία για καταδικασθέντες, επιβληθείσες ποινές, κρατούμενους −καταδίκους και υποδίκους− και αποφυλακισθέντες. Πηγή των πληροφοριών για την ΕΛΣΤΑΤ είναι εκτός από την ΕΛ.ΑΣ., τα δικαστήρια και οι αρμόδιες διευθύνσεις του υπουργείου Δικαιοσύνης, οι οποίες τροφοδοτούν με στοιχεία και το Συμβούλιο της Ευρώπης (Annual Penal Statistics,European Sourcebook of Crime and Criminal Justice Statistics).

[2] ΔΣΑ, Ανακοίνωση 7/3/2007.

[3] Οι αριθμοί αφορούν μετρήσεις μια συγκεκριμένη ημερομηνία, συνήθως την 31η Δεκεμβρίου εκάστου έτους, και όχι το σύνολο των κρατουμένων που πέρασαν από τις φυλακές κάθε έτος, που είναι κατά πολύ υψηλότερο, ούτε και τη διακύμανση που μπορεί να εμφανίζεται άλλες ημέρες μέτρησης.

[4]COE 2007, SPACEI 2005.1. Η ΕΛΣΤΑΤ δίνει για την 31η Δεκεμβρίου 2002 και 2005 κατ’εκτίμηση 6.086 και 6.795 κρατουμένους.

[5] Υπουργείο Δικαιοσύνης, 7/3/2014, Αριθ. Πρωτοκόλλου 147, Ερώτηση 6408/19-02-2014 (http://www.hellenicparliament.gr/UserFiles/67715b2c-ec81-4f0c-ad6a-476a34d732bd/8372510.pdf) ΟΣΥΕ, Ανακοινώσεις, 3/7/2012, Αριθ. Πρωτ. 302.

[6] Ένωση Εργαζομένων στο ΚΚ Αλικαρνασσού / Κρήτη (23/2/2014) (http://eyfah1984.blogspot.gr/). Βλ. επίσης ΟΣΥΕ, Ανακοινώσεις, 1/11/2013, Αριθ. Πρωτ. 266.

[7]COE 2007, SPACEI 2005.3, COE 2008, SPACEI 2006.3.

[8] CΟΕ 2008, SPACE Ι 2006.1.4, πρβλ. 2006.7, Eurostat 19/2008: Statisticsinfocus. Populationandsocialconditions19, Πίν. 7.

[9] ΕΕΔΑ 2008, Απόφαση 10/4/2008. Ζητήματα σχετικά με τα δικαιώματα των κρατουμένων και τις συνθήκες κράτησης στις ελληνικές φυλακές, σελ. 6, υποσημ. 17(http://: www.nchr.gr/media/...apofasi_eeda_sofronistiko2008).

[10] Η αύξηση του αριθμού των κρατουμένων δεν παρατηρείται μόνο στην Ελλάδα, αλλά σε πολλές χώρες και τη συντριπτική πλειοψηφία των ευρωπαϊκών. Πρώτες μάλιστα οι ΗΠΑ και η Μεγάλη Βρετανία αντιμετώπισαν το πρόβλημα με το κτίσιμο νέων φυλακών, οι οποίες υπερπληρώθηκαν σε σύντομο διάστημα, με αποτέλεσμα τη στροφή σε ιδιωτικές εταιρείες για την κάλυψη των αναγκών.

[11]Committee for the Prevention of Torture and Inhuman or Degrading Treatment or Punishment: Επιτροπή για την πρόληψη των βασανιστηρίων και την απάνθρωπη ή ταπεινωτική μεταχείριση ή τιμωρία. Η CPT έχει διενεργήσει από το 1993 μέχρι το 2013 (4-16/4/2013) ένδεκα επισκέψεις στην Ελλάδα. Οι ελληνικές κυβερνήσεις έχουν συμφωνήσει στη δημοσίευση όλων των Εκθέσεών της και των δικών τους απαντήσεων, καθώς και εκθέσεων που επακολούθησαν για τις προσαρμογές τους στις συστάσεις της.

[12] CPT/Inf (2006)41, paras. 101-103, 106, πρβλ. CPT/Inf (94)20, paras. 150-157, 176.

[13] CPT/Inf (2008)3, par. 52. CPT/Inf (2009) 20, paras. 19, 23, 49, 54.

[14] CPT/Inf (2012)1, par. 74. Βλ. επίσης CPT/Inf (2008)3, par. 54.

[15]CPT/Inf (2011)10(http://www.cpt.coe.int/documents/grc/2011-10-inf-grc.pdf).

[16] CPT/Inf (2006)41, par. 125.

[17]ΕΘΝΟΣ, 29/4/2014,
(http://www.ethnos.gr/v5general2print.asp?catid=23318&subid=20110&pubid=63982978).

[18]CPT 14/9/2005,Press release, Strasbourg. CPT/Inf (2006)41, par. 82.

[19] CPT/Inf (2006)41, par. 75.

[20] CPT/Inf (2006)41, par. 83.

[21] CPT/Inf (2006)41, par. 125.

[22]ΟΣΥΕ, Διεκδικητικό πλαίσιο2013, σελ. 3 (http://www.osye.org.gr/Dplaisio.php).

[23] ΟΣΥΕ, 2013, όπ.π.

[24]Για παράδειγμα, στις ανδρικές φυλακές Κορυδαλλού δύο σωφρονιστικοί υπάλληλοι και ένας αρχιφύλακας ήταν υπεύθυνοι για μια πτέρυγα 400 κρατουμένων. Στις γυναικείες φυλακές Κορυδαλλού δύο φύλακες και μια αρχιφύλακας ήταν υπεύθυνες για πτέρυγα με 200 κρατούμενες, στη δικαστική φυλακή της Χίου δυο σωφρονιστικοί υπάλληλοι και ένας αρχιφύλακας για 160 κρατούμενους (CPT/Inf (2006)41, par. 123). Κατά την επίσκεψη της CPT τον Φεβρουάριο 2007 στις ανδρικές φυλακές Κορυδαλλού, ήταν μόνο ένας σωφρονιστικός υπάλληλος σε υπηρεσία για 446 κρατούμενους στην πτέρυγα Γ και τρεις στην πτέρυγα Δ, παρά την πρόσφατη πρόσληψη 50 δόκιμων υπαλλήλων εσωτερικής φύλαξης (CPT/Inf (2008)3,par. 55). Βλ. επίσης ΟΣΥΕ, Ανακοίνωση 13/7/2012, Αριθ. Πρωτ. 304, σχετικά με απόδραση κρατούμενης. Σύμφωνα με την ανακοίνωση, στο παράρτημα των Γυναικείων Φυλακών Κορυδαλλού δύο σωφρονιστικοί υπάλληλοι επόπτευαν 200 κρατούμενες διασκορπισμένες σε διάφορα τμήματα και σε μία έκταση περίπου 7 στρεμμάτων, ενώ ταυτόχρονα εξελίσσονταν άλλες λειτουργίες της φυλακής, όπως, επισκέψεις συνηγόρων, επισκευές, διαμορφώσεις χώρων, μεταγωγές, κ.ά. όταν βρέθηκαν αντιμέτωπες με ένα περιστατικό απόδρασης κρατούμενης αφού η μία γρονθοκοπήθηκε στο πρόσωπο (http://www.osye.org.gr/arxeiadb/apodrasi_ginaikies_pdf_e167a8f4e66408796dd74fa6b49c8c09.pdf).

[25] CPT/Inf (2006)41, par. 123.

[26] CPT/Inf (2006)41, par. 83.

[27] CPT/Inf (2006)41, paras. 83, 124-125.

[28] Ενδεικτικά, 21/5/2014 (http://www.inewsgr.com/261/kratoumenos-epitethike-me-xyrafi-se-sofronistikous-ypallilous.htm). Για περισσότερα, βλ. Δελτία Τύπου και Ανακοινώσεις ΟΣΥΕ (osye.org.gr).

[29] CPT/Inf (2006)41, par. 93, ΕσωτΚαν καταστημάτων κράτησης, άρ. 8.

[30] Βλ. επίσης ενδεικτικά, Θανοπούλου, M. & Μοσχόβου, B. (1998). Εκπαιδευτική και επαγγελματική πορεία αποφυλακισμένων και ανηλίκων παραβατών. Διερεύνηση μιας βασικής διάστασης των προγραμμάτων κατάρτισης, Αθήνα: ΥΠΕΠΘ, Γενική Γραμματεία Λαϊκής Επιμόρφωσης. Πετρόπουλος Ν., Λαγανάς, Ν., Μακρίδης, Γ. & Παπαϊωάννου, Μ. (1999). «Οι εκπαιδευτικές ανάγκες και τα ενδιαφέροντα των ανηλίκων στα Σωφρονιστικά Καταστήματα και στα Ιδρύματα Αγωγής Ανηλίκων», στο: Επιθεώρηση Επιστημονικών και Εκπαιδευτικών Θεμάτων, Αθήνα: Εκπαιδευτικό και Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, Τεύχος 1: 5-31.

[31] ΟΣΥΕ, Ανακοινώσεις, 3/7/2012, Αριθ. Πρωτ. 302, σελ. 6. ΟΣΥΕ, Προτάσεις Διεκδικητικού πλαισίου 2010, 27/1/2010, Αριθ. Πρωτ. 54, σελ. 5 (http://www.osye.org.gr/Dplaisio.php).

Πηγή: http://www.inerp.gr/

 
Powered by Ομάδα internet 2012 © Σ.Ε.Κ.Κ.Κ.